Zakaz noszenia symboli religijnych w urzędzie administracji publicznej jest możliwy
„W celu ustanowienia całkowicie neutralnego środowiska administracyjnego, administracja publiczna może zakazać noszenia w miejscu pracy wszelkich widocznych symboli ujawniających przekonania światopoglądowe lub religijne. Taka regulacja nie jest dyskryminująca, jeżeli jest stosowana w sposób ogólny i bez rozróżnienia względem wszystkich pracowników tej administracji i ogranicza się do tego, co ściśle konieczne” – uznał Trybunał Sprawiedliwości UE (TSUE) w wyroku z 28 listopada 2023 r. (sprawa C-148/22). W związku z powyższym orzeczeniem pojawia się pytanie, czy polskie organy administracji mogą legalnie wprowadzać analogiczny zakaz w stosunku do zatrudnianych pracowników? I czy nie narusza to zarówno zakazu dyskryminacji ze względu na wyznawaną religię, czy światopogląd?
Wyrok w sprawie belgijskiego urzędu
TSUE odpowiadał na pytanie prejudycjalne sądu belgijskiego w zakresie wykładni art. 2 ust. 2 lit. a i b dyrektywy Rady 2000/78/WE z 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (dalej: dyrektywa). Zadane przez sąd belgijski pytania dotyczyły tego, czy zakaz noszenia przez pracowników administracji publicznej symboli religijnych może zostać uznany za dyskryminację w świetle przepisów dyrektywy, a tym samym czy jest on niezgodny ze wspólnotowymi przepisami.
Sprawa została zainicjowana przez pracownicę jednego z belgijskich urzędów samorządowych (urzędu gminy w Ans) zatrudnioną na stanowisku kierownika biura, która co do zasady nie ma kontaktu z odbiorcami usług publicznych świadczonymi przez urząd. W lutym 2021 r. pracodawca nie wyraził pracownicy zgody na noszenie w miejscu pracy chusty, a następnie w marcu tego samego roku urząd wprowadził do regulaminu pracy postanowienie dotyczące „neutralności wykluczającej” w miejscu pracy. W praktyce postanowienie to oznaczało zakaz dla wszystkich pracowników urzędu noszenia w miejscu pracy jakiegokolwiek widocznego symbolu, który mógłby ujawniać ich przekonania, w szczególności religijne lub światopoglądowe – niezależnie od tego, czy pracownicy ci pozostają w kontakcie z obywatelami. Postanowienie to wskazywało, że „pracownikowi przysługuje wolność wypowiedzi z poszanowaniem zasady neutralności, obowiązku powstrzymywania się od wyrażania własnych opinii i obowiązku lojalności. Pracownik jest zobowiązany do przestrzegania zasady neutralności, co oznacza, że powstrzymuje się od wszelkich form prozelityzmu i ma zakaz noszenia wszelkich widocznych symboli, które mogłyby wskazywać jego przynależność ideologiczną lub światopoglądową, lub jego przekonania polityczne lub religijne. Zasada ta ma zastosowanie zarówno do kontaktów pracownika z obywatelami, jak i do jego relacji z przełożonymi i innymi współpracownikami”.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.