Termin przedawnienia jak w rozporządzeniu Rady
Z wyroku TSUE w sprawie C-42/24 wynika, że polski przepis o zwrocie środków unijnych jest niezgodny z prawem UE i powinien zostać zmieniony, a dotychczasowe rozstrzygnięcia na jego podstawie mogą zostać wzruszone
Mimo że wyrok TSUE z 6 lutego 2025 r. w sprawie C-42/24 Emporiki Serron AE dotyczy sprawy greckiej, z uwagi na prejudycjalny charakter będzie miał zastosowanie w innych podobnych sprawach toczących się w państwach członkowskich. Ponadto wyrok Trybunału w sprawie prejudycjalnej ma skutek ex tunc (wstecz), a więc dokonuje interpretacji przepisu prawa UE od momentu rozpoczęcia jego obowiązywania (wyrok TSUE z 4 czerwca 2009 r. w sprawie C-8/08, T-Mobile Netherlands BV, KPN Mobile NV, Orange Nederland NV i Vodafone Libertel NV przeciwko Raad van bestuur van de Nederlandse Mededingingsautoriteit, pkt 53). Wyrok interpretacyjny ustala, jakie jest prawo UE, i wiąże wszystkie krajowe organy władzy stanowiące i stosujące prawo. Niezastosowanie się do tej wykładni i nieuwzględnienie jej przy ocenie zgodności z prawem unijnym krajowych przepisów stosowanych przez organ lub sąd prowadzi do naruszenia prawa unijnego przez wydanie decyzji lub wyroku sprzecznych z prawem unijnym.
Istotne naruszenie prawa UE
Artykuł 66a ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (dalej: u.o.f.p.) ustanawia pięcioletni termin przedawnienia zobowiązań do zwrotu środków unijnych współfinansujących realizację wielu projektów w Polsce. Przepis ten wszedł w życie 2 września 2017 r. i w ocenie polskiego prawodawcy stanowił skorzystanie z autonomii, jaką przewidział prawodawca unijny w art. 3 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 z 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (dalej: rozporządzenie nr 2988/95).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.