Trybunał Sprawiedliwości UE

Na sądy unijne składa się Trybunał Sprawiedliwości, Sąd oraz Sąd do spraw Służby Publicznej. Sądy wyspecjalizowane będą tworzone większością kwalifikowaną, a nie - jak wcześniej - jednomyślnie. Podobnie może być zmieniany statut TS. Jedynie statusem sędziów i rzeczników generalnych (którzy wyrażają opinie w konkretnej sprawie, niczym biegli sądowi), a także regułami systemu językowego nadal ma rządzić zasada jednomyślności. Orzekający prawnicy nadal będą mianowani za porozumieniem rządów państw członkowskich na sześć lat, choć od tej pory - po konsultacji ze specjalnym komitetem. To opiniodawcze gremium składa się z siedmiu osób wybranych spośród byłych członków obu organów sądowych, członków krajowych sądów najwyższych i prawników o uznanej kompetencji, przy czym jedną z kandydatur zaproponuje Parlament Europejski.

Właściwość Trybunału obejmuje teraz prawo Unii Europejskiej. Uzyskał on ogólną właściwość prejudycjalną w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. W dziedzinie współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych właściwość TS do orzekania w trybie prejudycjalnym stała się obowiązkowa. Po pięcioletnim okresie przejściowym nie będzie już zależała od złożenia przez każde państwo członkowskie oświadczenia o jej uznaniu ani od wskazania krajowych sądów upoważnionych do występowania z pytaniami (wszystkie będą mogły zwracać się do TS). Także w zakresie wiz, azylu, imigracji i innych tzw. polityk związanych z przepływem osób (w szczególności gdy chodzi o współpracę sądową w sprawach cywilnych czy uznawanie i wykonywanie orzeczeń) do Trybunału będą mogły występować wszystkie sądy krajowe, a nie tylko orzekające w ostatniej instancji.