Mimo choroby należy się urlop i ekwiwalent

C-350/06

/Niemiecki Urząd Emerytalno/Rentowy

Wykładnia ETS została dokonana na wniosek niemieckiego sądu pracy i brytyjskiej Izby Lordów. Dotyczyła prawa do corocznego płatnego urlopu pracownika przebywającego na zwolnieniu chorobowym.

Sąd niemiecki rozpoznał sprawę pracownika o odszkodowanie. Nie mógł on skorzystać z urlopu wypoczynkowego z powodu choroby i w wyniku niezdolności do pracy poszedł na rentę. Na mocy niemieckich przepisów prawo pracownika do niewykorzystanego corocznego urlopu wygasa z upływem odpowiedniego roku kalendarzowego, a najpóźniej po trzech miesiącach. Ponadto niewykorzystany urlop płatny nie podlega rekompensacie pieniężnej.

Trybunał przypomniał, że prawo do zwolnienia chorobowego i sposób wykonywania tego prawa nie są regulowane przez ustawodawstwo unijne. Państwa członkowskie określają warunki wykonania i transpozycji tego prawa w drodze sprecyzowania konkretnych okoliczności uprawniających do płatnego urlopu.

A zatem prawo do corocznego płatnego urlopu na mocy dyrektywy o czasie pracy nie stoi co do zasady na przeszkodzie do jego przyznania w czasie zwolnienia lekarskiego.

Trybunał orzekł, że prawo do corocznego płatnego urlopu nie powinno wygasać wraz z końcem okresu rozliczeniowego lub okresu dozwolonego jego przeniesienia, jeśli pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim przez całość lub część okresu rozliczeniowego, a jego niezdolność do pracy trwała aż do ustania stosunku pracy.

Ekwiwalent urlopowy powinien być obliczany w taki sposób, aby pracownik znalazł się w sytuacji porównywalnej jak pracownik podczas trwania stosunku pracy. Wynika z tego, że zwykłe wynagrodzenie pracownika wypłacane w okresie wypoczynku jest również rozstrzygające dla obliczenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany coroczny urlop w razie ustania stosunku pracy.