Korzystają obywatele

Głównym instrumentem implementacji prawa wspólnotowego jest dyrektywa. Cechą charakterystyczną tego aktu jest to, iż nakazuje ona państwu członkowskiemu osiągnięcie określonego rezultatu, pozostawia natomiast organom krajowym swobodę wyboru formy i środków, za pomocą których rezultat ten ma być osiągnięty. Każda dyrektywa kreuje zatem dla państw członkowskich Wspólnoty obowiązek zmiany swojego prawa w taki sposób, aby zostały spełnione cele danej dyrektywy.

Znaczna część spośród unijnych dyrektyw bezpośrednio dotyka kwestii związanych z gospodarką państw członkowskich. Jest to zrozumiałe, gdyż takie wartości, jak choćby zrównoważony wzrost gospodarczy czy postęp naukowo-techniczny, są celami traktatowymi działania całej Unii Europejskiej. Równie istotną rolę odgrywają jednak również dyrektywy z dziedzin pozornie niezwiązanych z gospodarką, a w praktyce wywierające na nią ogromny wpływ - w szczególności należałoby tu wymienić dyrektywy realizujące unijną politykę ochrony środowiska. Na polskim podwórku wymagania w tym zakresie realizowane są przede wszystkim poprzez ustawę z 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska oraz ustawy odnoszące się do sposobów postępowania z odpadami.

Nie ulega wątpliwości, że z punktu widzenia zwykłego obywatela obostrzenia wprowadzane do prawa krajowego w wykonaniu unijnych dyrektyw należy ocenić pozytywnie. To właśnie bowiem obywatele Unii Europejskiej mają być głównymi beneficjentami dokonujących się zmian. Wynika to wprost z treści unijnych traktatów stawiających na pierwszym miejscu poprawę warunków życia narodów państw członkowskich. Traktaty te przewidują ponadto surowe sankcje dla tych członków Wspólnoty, którzy - wbrew ciążącym na nich obowiązkom - nie implementują postanowień dyrektyw.

@RY1@i02/2012/239/i02.2012.239.05000020e.802.jpg@RY2@

Roman Nowosielski, adwokat, Kancelaria Nowosielski, Gotkowicz i Partnerzy

not. mps