Budżet ogólny Unii bez formy

Do Parlamentu Europejskiego właśnie powinien wpływać przekazany przez Radę projekt budżetu. Jak czytamy w opracowaniu „Prawo instytucjonalne Unii Europejskiej w zarysie” (red. A. Kuś, Lublin 2012): „Budżet Unii Europejskiej można określić jako podstawowy plan finansowy, który obejmuje całokształt planowanych dochodów i wydatków, niezbędnych na finansowanie działań realizowanych w ramach Unii Europejskiej”. W innym podejściu budżet ogólny może być rozumiany jako ponadnarodowy fundusz o redystrybucyjnym charakterze w tym znaczeniu, że jest zasilany przez dochody ze źródeł własnych. Mechanizm redystrybucji opiera się przede wszystkim na cechach takich jak: powszechność i bezzwrotność obciążeń na rzecz budżetu (por. G. Bucior, „Zasady budżetowe Wspólnot Europejskich”, Zeszyty naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, nr 493). Jest on unikatowy w swojej konstrukcji, ponieważ jest przykładem swoistego porozumienia politycznego pomiędzy państwami członkowskimi oraz instytucjami budżetowymi przyjętego przez instytucje unijne, które ustanawiają ogólny poziom wydatków, a także środki na wszystkie pojedyncze programy zarządzane przez Komisję. Budżet Unii Europejskiej jest odzwierciedleniem ogólnego stanu procesu integracji (por. J. le Cacheux, „Funding the European Union with a Genuine Own Resource: The case for European Tax”, Notre Europe, 2006).

Budżet ogólny jest regulowany przez trzy rodzaje aktów prawnych: traktaty UE, prawodawstwo unijne (rozporządzenia i decyzje) oraz porozumienia międzyinstytucjonalne. Są to umowy specyficzne dla budżetu, niemające odpowiednika w innych dziedzinach prawa Unii Europejskiej. Ogólne zasady regulujące gospodarkę budżetową zostały określone w TFUE w art. 310–324.