Wstęp - Medialna rewolucja nadciąga. Rosnący w siłę gracze stracą. I zyskają nowe obowiązki

Sęk w tym, że dyrektywa audiowizualna z 2010 r. w ogóle nie obejmowała swą myślą istnienia tak wielkich marek medialnych, które nie oferują tradycyjnych usług. Netflix, Amazon czy Spotify wymykały się regulacjom. Bokiem przechodził też gigantyczny YouTube. I właśnie to postanowiono zmienić. Już niebawem będą one traktowane tak samo jak Polsat czy TVN.

Zmiany co do zasady będą korzystne dla widzów. Ucieszą się pasjonaci europejskiego kina, bo Unia Europejska chce zobowiązać platformy VoD do tego, by posiadały w swych zbiorach co najmniej 30 proc. europejskich produkcji.

Ale przede wszystkim ucieszą się rodzice, których dzieci podczas oglądania bajek nie będą już pytały rodziców: „A co to jest?”, gdy program zostanie przerwany reklamą prezerwatyw. Twórcy medialni będą musieli zadbać o odpowiednie dopasowanie reklam do programów, a także o zablokowanie dostępu dzieci do treści dla dorosłych.

Ale no właśnie, widzowie zyskają „co do zasady”. Unijny prawodawca chce bowiem uelastycznić reguły wyświetlania reklam w telewizji. W praktyce zmiana ta będzie polegała na tym, że choć liczbowo spotów nie będzie o wiele więcej, to zmieni się ich rozłożenie w czasie. Nadawca będzie mógł np. emitować mniej reklam w czasie niskiej oglądalności, za to uprzykrzyć widzom życie natłokiem spotów w prime time. Jeśli przedsiębiorcy pójdą tą drogą, może się okazać, że nowa dyrektywa audiowizualna zamiast ich wzmocnić, pomoże im popełnić harakiri. Tak jak się dobijają sklepikarze, którzy ‒ gdy spadają im obroty ‒ podnoszą ceny. ©℗