Matki wracające z Niemiec do Polski mogą zostać bez zasiłku macierzyńskiego

Młode matki przyjeżdżają nad Wisłę często tylko po to, aby przez pewien czas mieć wsparcie rodziny. Ale zmiana miejsca zamieszkania ich i dziecka wcale w tym nie pomaga, a wręcz wywołuje niemało zamieszania. Europejskie przepisy transgraniczne - a te właśnie regulują, która instytucja wypłaca zasiłki macierzyńskie - są bowiem na tyle skomplikowane, że problemy z ich stosowaniem ma zarówno nasz ZUS, jak i jego niemieckie odpowiedniki.

Skoro matka pracowała w Niemczech, to wydaje się, że zasiłek macierzyński powinna otrzymywać z tego kraju. Tak będzie jednak tylko wtedy, gdy nie pobiera równoważnego świadczenia w Polsce oraz nadal mieszka na terenie Niemiec. Budzi wątpliwości, czy pierwszy z warunków jest w ogóle zgodny z prawem europejskim. Zobowiązuje ono bowiem ubezpieczycieli do wymiany informacji bez obarczania obowiązkiem ich dostarczania osób zainteresowanych. Spełnienie drugiego wymogu jest natomiast skrupulatnie sprawdzane i samo oświadczenie o miejscu zamieszkania nie wystarczy. Rodzice mogą zostać poproszeni nawet o umowę najmu mieszkania lub wskazanie lekarza, który opiekuje się dzieckiem. Jeśli jednak matka z dzieckiem wróci do Polski, to zasiłek powinien być już wypłacany przez ZUS w wysokości regulowanej przez polskie przepisy. Niemiecka instytucja zaś powinna wypłacić specjalny dodatek, który pokrywa różnicę. Problem polega jednak na określeniu miejsca zamieszkania. ZUS może twierdzić, że to tylko czasowy pobyt w Polsce, pieniądze więc powinien wypłacać niemiecki urząd. Strona niemiecka z kolei twierdzi, że skoro matka nie przebywa już w Niemczech, to nie ma podstaw do wypłaty zasiłku.

Co w takim razie zrobić? Na pewno uzbroić się w cierpliwość. Niezbędne może być złożenie odwołania od decyzji odmownej ZUS i walka o swoje prawa przed sądem. ⒸⓅ

JŚ