Łączenie pomocy publicznej

Marcin Nalepa koordynator działu prawnego, Krakowski Park Technologiczny

Należy również zbadać kwestię kumulacji pomocy de minimis określonej Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013 z 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis. Dla jednego przedsiębiorcy pomoc ta nie może przekroczyć pułapu 200 tys. euro w okresie trzech lat. Dla państwa, ale już niekoniecznie dla przedsiębiorcy, jest to pomoc o stosunkowo niskiej wartości, dzięki czemu nie narusza zasad konkurencji na rynku.

Zasada kumulacji pomocy regionalnej

Podstawowym źródłem norm regulujących problem kumulacji pomocy publicznej jest Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (dalej: GBER), szczególnie pkt 25 preambuły oraz art. 7 i 8. Z norm tych wynikają m.in. następujące ogólne zasady kumulacji pomocy publicznej, które należy mieć na uwadze, decydując się na wsparcie w Polskiej Strefie Inwestycji.

1. Pomoc wyłączona z obowiązku notyfikacji na mocy GBER, w przypadku której można wyodrębnić koszty kwalifikowane, można kumulować z wszelką inną pomocą państwa pod warunkiem, że takie środki pomocy dotyczą różnych, możliwych do wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych.

2. W przypadku gdy różne źródła pomocy dotyczą tych samych, pokrywających się częściowo lub w całości i możliwych do wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych, kumulacja jest dopuszczona do wysokości najwyższego poziomu intensywności pomocy.

Zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą tych samych kosztów kwalifikowanych wymienić można następujące zasady:

• jeżeli łączone są dwa środki pomocy od państwa, które stanowią regionalną pomoc inwestycyjną, to skumulowana intensywność pomocy publicznej nie może przekroczyć maksymalnej intensywności dla danego regionu;

• jeżeli kumulowane są dwa środki pomocy, z których jeden stanowi regionalną pomoc inwestycyjną, a drugi pomoc na inny cel, to skumulowana intensywność pomocy publicznej nie może przekroczyć korzystniejszego dla przedsiębiorcy pułapu.

W krajowym ustawodawstwie dotyczącym Polskiej Strefy Inwestycji powyższa zasada kumulacji została określona w art. 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji. Stanowi on, że pomoc udzieloną na podstawie decyzji o wsparciu można łączyć z inną pomocą na nowe inwestycje lub zatrudnienie bez względu na jej źródło i formę, lecz pod warunkiem że łącznie jej wartość nie przekroczy maksymalnej dopuszczalnej wielkości pomocy. Zasada kumulacji odnosi się wyłącznie do wsparcia tych samych wydatków inwestycyjnych, toteż pomoc ta powoduje kumulację pomocy regionalnej w odniesieniu do tej samej inwestycji i podlega sumowaniu m.in. z: pomocą udzieloną ze środków funduszy strukturalnych, ze środków polskiego budżetu w ramach wieloletnich programów wsparcia czy też z budżetu powiatowych urzędów pracy na utworzenie i wyposażenie stanowisk pracy.

Jeżeli więc przedsiębiorca, który posiada decyzję o wsparciu i będzie korzystał ze zwolnienia podatkowego, zdecyduje się ubiegać o inną pomoc z alternatywnych źródeł, to musi określić, czy jest ona pomocą regionalną oraz czy odnosi się do tych samych wydatków inwestycyjnych (czyli tego samego projektu). Jeżeli są to dwie różne inwestycje, limit pomocy ustalany jest odrębnie dla każdego projektu. W omawianych kwestiach wielokrotnie wypowiadały się organy podatkowe w licznych interpretacjach, akceptując powyższy model (np. sygn. ITPB3/415-25a/11/MK, ITPB3/415-12b/11/AW, IBPB1/415-668/08/MW, 1462-IPPB3.4510.34.2017.1.MS).

Przykład. Mały przedsiębiorca realizujący inwestycję na podstawie decyzji o wsparciu w Polskiej Strefie Inwestycji w wysokości 10 mln kosztów kwalifikowanych może otrzymać maksymalną pomoc w wysokości 5,5 mln zł. Jednocześnie na ten sam projekt otrzymał wsparcie bezpośrednie w formie grantu inwestycyjnego w wysokości 2 mln zł. W takiej sytuacji może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego jeszcze w kwocie 3,5 mln zł. Należy pamiętać, że powyższe wartości należy zdyskontować, by nie przekroczyć maksymalnych progów, które dla województwa małopolskiego wynoszą odpowiednio 35 proc. (dla dużego przedsiębiorcy), 45 proc. (dla średniego) oraz 55 proc. (dla małego przedsiębiorcy) poniesionych kosztów kwalifikowanych inwestycji.

Kumulacja z pomocą de minimis

Odnosząc się do poruszonej na początku kwestii kumulacji pomocy de minimis, należy wyjaśnić, że ten rodzaj pomocy też podlega zasadzie kumulacji – w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych. W przypadku tej pomocy należy pamiętać, że jest ona udzielana przedsiębiorcy.

Pojęcie przedsiębiorcy zostało zdefiniowane w art. 2 ust. 2 Rozporządzenia 1407/2013 i obejmuje wszystkie jednostki gospodarcze, które są ze sobą powiązane za pośrednictwem jednego z kryteriów wskazanych w tym przepisie. Wówczas koniecznym jest ustalenie podmiotów powiązanych i wielkości otrzymanej pomocy, a następnie przyporządkowanie jej do właściwych kosztów kwalifikowanych projektu inwestycyjnego.

Jeśli więc – jak w powyższym przykładzie – mały przedsiębiorca otrzymał w ramach nowej inwestycji dodatkową pomoc de minimis w wysokości 0,5 mln zł, to należy ją uwzględnić w taki sposób, aby pomoc uzyskana z pozostałych źródeł nie przekroczyła maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej.

Partnerzy