Zlecenie egzekucji spłaconej należności kosztowne dla wierzyciela

Zacznijmy od tego, że to wierzyciel inicjuje postępowanie egzekucyjne, co wynika wprost z art. 796 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego, w którym postanowiono, że wniosek o wszczęcie egzekucji składa się stosownie do właściwości sądowi lub komornikowi. Na uwagę zasługuje także fakt, że koszty postępowania egzekucyjnego co do zasady ponosi dłużnik (tak wynika z art. 770 k.p.c.). Ściąga się je wraz z egzekwowanym świadczeniem. Zaś wysokość kosztów ustala postanowieniem komornik wraz z ukończeniem postępowania egzekucyjnego – jeżeli jego przeprowadzenie należy do niego. Z powyższymi regulacjami w ścisłym związku pozostają przepisy ustawy o kosztach komorniczych. Z jej postanowień wynika zasadniczo, że to dłużnik jest obciążany opłatami, w tym stosunkowymi za egzekucję świadczenia (art. 27 ustawy). Co jednak istotne, w pewnych okolicznościach ww. zasady ulegają zmianie, a skutki egzekucji zamiast dłużnika może ponosić wierzyciel. Będzie tak wówczas, gdy ten niecelowo wszczyna egzekucję (tak stanowi art. 30 ustawy). Opłata wynosi wówczas 10 proc. egzekwowanego świadczenia. Ocena tego, czy egzekucję wszczęto niecelowo, należy do komornika. Na jego postanowienie przysługuje jednak skarga (art. 767 k.p.c.).