Poręczenie, czyli ogniwo między wierzycielem a dłużnikiem

Poręczenie jest instytucją kodeksu cywilnego o ugruntowanej praktyce, dość często wykorzystywaną w obrocie gospodarczym. Jego istota polega na tym, że poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. Wierzyciel tym samym staje się uprawniony do dochodzenia zapłaty zabezpieczonej wierzytelności natychmiast po nadejściu terminu jej wymagalności zarówno od dłużnika, jak i dodatkowo od poręczyciela. Zyskuje więc niejako dodatkowe źródło zaspokojenia czy też dochodzenia swoich należności.