Sąd ostatecznie oceni, czy reklamacja była uzasadniona

Zapis w regulaminie o treści: "Decyzja Komisji Konkursowej w przedmiocie reklamacji jest ostateczna i wiążąca" stanowi klauzulę abuzywną. Jest on bowiem sprzeczny z dobrymi obyczajami i w konsekwencji rażąco narusza interesy konsumentów.

Uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone nie wyłącza możliwości wytoczenia powództwa przez tego samego lub innego powoda przeciwko innemu przedsiębiorcy, stosującemu takie same lub podobne postanowienia wzorca, jak wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych.

Ogólnopolskie Stowarzyszenie na rzecz Ochrony Praw Konsumentów w Warszawie wniosło pozew przeciwko Genexo Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością o uznanie za niedozwolone postanowienia wzorca umownego o treści: "Decyzja Komisji Konkursowej w przedmiocie reklamacji jest ostateczna i wiążąca" zawartego w regulaminie konkursu "Bierzesz antybiotyk, weź synbiotyk Multilac" i zakazanie wykorzystywania go w obrocie z konsumentami.

W odpowiedzi na pozew spółka wskazała, że klauzule o hipotezach takich samych jak ta, którą zawiera zaskarżone postanowienie, zostały wcześniej wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych prowadzonego przez prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK), wobec czego postępowanie należy umorzyć.

Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK) uznał jednak, że powództwo zasługuje na uwzględnienie.

Sąd stwierdził, że klauzula pozostaje w sprzeczności z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumentów.

W świetle zakwestionowanego zapisu decyzje komisji konkursowej organizatora są stateczne i wiążące. To jednoznacznie zmierza do wprowadzenia konsumenta w błąd co do posiadanych uprawnień. Konstytucja w art. 45 ust. 1 przyznaje każdemu obywatelowi prawo do sądu tzn. prawo do rozpatrzenia swojej sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Postanowieniem regulaminu przedsiębiorca sugeruje zaś, że konsument nie ma możliwość dalszego dochodzenia swoich praw np. przed sądem powszechnym, a prawidłowość rozstrzygnięcia komisji konkursowej nie podlega dalszej weryfikacji. Takie kategoryczne wskazywanie na ostateczność rozstrzygnięć komisji jest sprzeczne z dobrym obyczajem, jakim jest niezatajanie prawdy i dawanie pełnych wyjaśnień osobom o słabszej pozycji kontraktowej (a takimi niewątpliwe są konsumenci w relacjach z przedsiębiorcami). Naruszenie interesów konsumentów należy uznać za rażące, ponieważ zapis może doprowadzić do sytuacji, w których konsumenci przekonani o braku możliwości dalszego dochodzenia swoich praw zaniechają tego.

Wobec tego Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał postanowienie za niedozwolone i zakazał wykorzystywania go w obrocie z konsumentami na podstawie art. 479⁴² par. 1 kodeksu postępowania cywilnego.

z 18 września 2012 r., sygn. akt XVII AmC 4352/12

DGP przypomina

Ważne uchwały Sądu Najwyższego

● Sąd Najwyższy w uchwale z 7 października 2008 r. (sygn. akt III CZP 80/08) wskazał, że rozszerzona skuteczność wyroku uwzględniającego powództwo o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone nie wyłącza możliwości wytoczenia powództwa przez tego samego lub innego powoda przeciwko innemu przedsiębiorcy, niebiorącemu udziału w postępowaniu, w którym zapadł wyrok, stosującemu takie same lub podobne postanowienia wzorca, jak wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych.

● Sąd w orzekającym w opisywanej sprawie w pełni podzielił stanowisko Sądu Najwyższego. Podkreślił, że sądowi wiadome jest z urzędu, że w rejestrze klauzul niedozwolonych prowadzonym przez prezesa UOKiK zostały uprzednio wpisane klauzule o hipotezach identycznych z zaskarżoną pozwem, jednakże były one stosowane przez innych niż pozwany przedsiębiorców, dlatego wytoczenie powództwa przeciwko pozwanemu było dopuszczalne.

Ewa Maria Radlińska

ewa.radlinska@infor.pl