Nie można ustanowić kuratora dla zmarłego uczestnika postępowania

Sprawa dotyczy wniosku o zasiedzenie nieruchomości położonej w jednej z peryferyjnych dzielnic Warszawy. Grunt ten należał przed II wojną światową do dwóch współwłaścicieli, znajdował się na nim niewielki zakład papierniczy. Zakład ten został w czasie wojny zniszczony i nie wznowił działalności. Za to grunt, wraz z pozostałościami fabryki, został przejęty przez państwo, tyle że bez żadnej decyzji nacjonalizacyjnej. Po wielu latach warszawscy urzędnicy zdecydowali się uregulować kwestie własnościowe i złożyli wniosek o zasiedzenie nieruchomości. Jednak spadkobiercy współwłaściciela skutecznie sprzeciwili się działaniom miasta – sądy zarówno I, jak i II instancji oddaliły wniosek miasta.

Warszawa złożyła skargę kasacyjną, ale w Sądzie Najwyższym sprawa mocno się skomplikowała. Okazało się bowiem, że o ile w przypadku jednego współwłaściciela od początku postępowania o zasiedzenie w sądach działali jego spadkobiercy, to już o drugim właścicielu tak naprawdę nic nie było wiadomo. Znano tylko jego personalia, natomiast nie ustalono ani adresu, ani nawet jego daty urodzenia. Mimo to w toku postępowania ustanowiono kuratora dla tego człowieka.