Na jakie odszkodowanie może liczyć turysta za szkodę doznaną podczas wakacji

Okradziony turysta ma prawo żądać odszkodowania za utracone i uszkodzone rzeczy od osoby zarobkowo prowadzącej hotel, motel, pensjonat lub dom wypoczynkowy, w którym doszło do kradzieży. Osobą tą może być właściciel, dzierżawca, leasingobiorca lub franchisingobiorca obiektu, bez względu na to, czy jest osobą fizyczną, prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.

Poszkodowanemu turyście przysługuje roszczenie bez względu na wielkość i standard świadczonych w obiekcie turystycznym usług.

Aby otrzymać odszkodowanie od osoby, która zarobkowo prowadzi obiekt turystyczny, nie wystarczy tylko udowodnić, że okradziony turysta poniósł szkodę. Musi udowodnić, że był gościem w pensjonacie (hotelu), a utraconą lub uszkodzoną rzecz wniósł do pensjonatu lub innego obiektu turystycznego, w którym poniósł szkodę. W dodatku tej szkody nie mogło spowodować wyłącznie działanie siły wyższej, nie mogła powstać wyłącznie z winy poszkodowanego, a także wynikać z właściwości rzeczy wniesionej, która następnie została uszkodzona lub skradziona.

Prawo do odszkodowania za wniesiony do obiektu, a następnie utracony bagaż ma gość hotelowy. Chodzi tu na przykład o takie przypadki, gdy pozostawił bagaż w miejscu wskazanym przez pracownika obiektu (np. w wyodrębnionym pomieszczeniu przeznaczonym na przechowalnię bagażu).

Może też dochodzić odszkodowania, gdy rzecz znajdowała się wprawdzie jeszcze poza hotelem lub podobnym zakładem, pod warunkiem że gość powierzył ją hotelarzowi lub osobie przez niego zatrudnionej na umowie o pracę, zleceniu, o dzieło albo agencyjnej. Na przykład może to być portier, bagażowy, recepcjonista, boy hotelowy albo pracownik parkingu.

Aby dostać odszkodowanie za uszkodzony samochód, za rzeczy, które były w aucie, albo żywe zwierzęta, nie wystarczy być gościem hotelowym, ale trzeba zawrzeć z hotelarzem jeszcze dodatkową umowę przechowania.

Aby ustalić odpowiedzialność hotelarza, należy przede wszystkim stwierdzić, co było przyczyną powstania szkody i czy nie spowodował jej wyłącznie sam gość hotelowy swoim działaniem bądź też nie powstała wyłącznie z powodu działania siły wyższej, czemu hotelarz nie mógł zapobiec.

Odpowiedzialność za szkodę osoby prowadzącej obiekt turystyczny jest wyłączona również wówczas, gdy przyczyną powstania szkody we wniesionym bagażu była wada konstrukcyjna rzeczy, która się w nim znajdowała, bądź też gdy gość hotelowy przyczynił się do powstania szkody sam lub zrobiła to towarzysząca mu osoba albo taka, która go odwiedziła.

Natomiast osoba prowadząca obiekt turystyczny nie może ograniczyć swojej odpowiedzialności za ewentualne kradzieże mienia gości w ten sposób, że ogłosi o tym ograniczeniu na przykład na tablicy lub w folderze hotelowym.

Aby otrzymać odszkodowanie za utracone lub uszkodzone rzeczy, poszkodowany turysta musi dopełnić następujących formalności:

● gdy zauważy kradzież albo szkodę, to musi niezwłocznie zawiadomić o tym osobę prowadzącą obiekt. Roszczenie wygaśnie, gdy poszkodowany o szkodzie zawiadomi osobę prowadzącą obiekt dopiero po upływie sześciu miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o szkodzie, albo po upływie roku od dnia, w którym przestał korzystać z usług hotelu;

● zawiadomienia może dokonać w dowolnej formie, na przykład na piśmie, telefonicznie, faksem, e-mailem, ustnie przy świadkach, ale zawsze w taki sposób, aby w razie sporu móc udowodnić, kiedy złożył zawiadomienie;

● w zawiadomieniu w sposób szczegółowy należy określić szkodę, a także wskazać okoliczności,w jakich do niej doszło.

Gdyby poszkodowany turysta nie dopełnił tych formalności, wówczas jego roszczenie wygaśnie.

Zdarza się, że sprawcą lub współsprawcą szkody jest hotelarz. Wtedy gość hotelowy nie musi dopełniać formalności związanych z zawiadamianiem go o szkodzie, bo przyjmuje się, że wiedział o niej oraz o tym, kto został poszkodowany.

Bez ograniczeń hotelarz odpowiada za szkodę, gdy przyjął rzecz na przechowanie albo odmówił tego przyjęcia, mimo że miał obowiązek ją przyjąć. Skutecznie i bez żadnych konsekwencji ma prawo odmówić przyjęcia rzeczy na przechowanie tylko w wyjątkowych przypadkach.

Bez ograniczeń hotelarz odpowiada też za szkodę wówczas, gdy sam spowodował szkodę albo dopuściła się jej osoba przez niego zatrudniona i zrobiła to ze swojej winy albo na skutek rażącego niedbalstwa.