Timesharing: nieuwaga może drogo kosztować

W okresie wakacyjnym rośnie liczba ofert kierowanych do klientów na tanie wczasy na podstawie tzw. umów timesharingu. Konsumenci, którzy chcą z nich skorzystać, powinni jednak pamiętać, że często zawierają one pułapki, których dotkliwe skutki mogą być odczuwalne nawet przez kilkadziesiąt lat.

- Prowadziliśmy sprawę konsumenta, który podpisał umowę na 70 lat, nie mając świadomości, że w dokumencie był taki zapis - mówi Elżbieta Seredyńska, prawnik z Europejskiego Centrum Konsumenckiego.

Konsumenci, zawierając takie umowy, często myślą, że będą mogli się wymieniać swoimi udziałami w nieruchomościach, czyli np. będą mieli prawo spędzać wakacje w różnych apartamentach i w różnych okresach, a nie tylko w jednym - wyznaczonym. Po zawarciu kontraktu okazuje się jednak, że takie wymiany będą niemożliwe, a konsument będzie zmuszony spędzać wakacje przez następne dwadzieścia lat w tym samym apartamencie na Krecie.

Żeby lepiej bronić się przed nieuczciwymi kontrahentami, konsument powinien sprawdzić, czy firma podaje prawdziwe dane. Na przykład, czy rzeczywiście prowadzi działalność pod adresem wskazanym w umowie. Warto też ustalić, czy jest zrzeszona w organizacji promującej uczciwe praktyki w branży, takiej jak RDO (Resort Development Organisation). Informacja, że firma jest członkiem tego typu zrzeszenia, stanowi gwarancję jej wiarygodności.

Jeżeli jednak konsument podjął pochopną decyzję i podpisał niekorzystną umowę, przysługuje mu prawo do odstąpienia od umowy timesharingowej bez podania przyczyny w terminie 10 dni kalendarzowych. Wystarczy złożyć pisemne oświadczenie. W razie skorzystania z prawa odstąpienia umowa uważana jest za niezawartą, a konsument nie ponosi odpowiedzialności wobec przedsiębiorcy. Żądanie zapłacenia kosztów manipulacyjnych, choć w praktyce spotykane dość często, jest nielegalne.

Katarzyna Wójcik-Adamska

katarzyna.wojcik@infor.pl