Dyrektor musi przywrócić nauczyciela do pracy z urzędu, a nie na żądanie pracownika

Powyższą tezę można wysnuć z wyroku Sądu Najwyższego z 14 grudnia 2009 r. (I PK 118/09). Orzeczenie to zapadło na tle następującego stanu faktycznego.

Piotr P. od 1999 roku był zatrudniony na stanowisku nauczyciela. Pismem z 18 kwietnia 2007 r. szkoła rozwiązała stosunek pracy. Powodem były zmiany organizacyjne. Jako podstawę prawną wypowiedzenia dyrektor szkoły wskazał art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela. Piotr P., na uprzednio złożony przez siebie wniosek, został przeniesiony w stan nieczynny. Dyrektor poinformował go, iż 29 lutego 2008 r. stosunek pracy wygaśnie z mocy prawa.

Nauczyciel zażądał przywrócenia do pracy w związku z tym, że w okresie przebywania w stanie nieczynnym istniała możliwość zatrudnienia go w pełnym wymiarze czasu pracy.

Nieporozumienia pomiędzy pracownikiem a pracodawcą rozstrzygnęły sądy wszystkich instancji.

Sąd rejonowy uwzględnił powództwo nauczyciela i przywrócił go do pracy. Ustalił, iż dyrektor szkoły, zgodnie z art. 20 ust. 7 Karty Nauczyciela, ma obowiązek przywrócenia do pracy w pierwszej kolejności pracownika w stanie nieczynnym, w razie powstania możliwości ponownego podjęcia pracy w pełnym wymiarze zajęć.

Sąd okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego i oddalił powództwo Piotra P. Stwierdził, że wystąpił on z żądaniem przywrócenia do pracy ze stanu nieczynnego już po wygaśnięciu stosunku pracy, a więc po sześciomiesięcznym terminie, wynikającym z art. 20 ust. 5c Karty Nauczyciela. Sąd Najwyższy uznał, iż stosownie do art. 20 ust. 7 ustawy dyrektor szkoły ma obowiązek przywrócenia do pracy w pierwszej kolejności nauczyciela pozostającego w stanie nieczynnym w razie powstania możliwości podjęcia pracy w pełnym wymiarze zajęć. Odmowa podjęcia pracy powoduje wygaśnięcie stosunku pracy z dniem odmowy. Regulacja ta stanowi konsekwencję zasady, że nauczyciel w stanie nieczynnym pozostaje w stosunku pracy ze szkołą.

maciej.kasperowicz@infor.pl