Jakie remonty na swój koszt musi przeprowadzić lokator

Malowanie ścian, podłóg, okien, drzwi wewnątrz mieszkania oraz wewnętrznej strony drzwi wejściowych do lokalu obciążają najemcę. Taki obowiązek ciąży na nim bez względu na to, czy wynajął mieszkanie na czas określony, nieokreślony czy zawarł umowę o najem okazjonalny.

Malowanie ścian, okien i drzwi zaliczane jest do bieżącej konserwacji lokalu i dlatego wydatki na przeprowadzenie tych prac obciążają lokatora. Tym bardziej że ma on obowiązek utrzymywać wynajęty lokal we właściwym stanie technicznym i higieniczno-sanitarnym. Gdy ściany są pokryte tapetą, to wówczas na najemcy ciąży obowiązek ponownego ich wytapetowania. Oprócz tego musi sam sfinansować naprawę tynków ścian i sufitów, a także pomalowania wbudowanych mebli, urządzeń kuchennych, sanitarnych i grzewczych (np. kaloryferów).

Art. 6b ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.).

Najemcę obciąża naprawa i konserwacja etażowego centralnego ogrzewania. Natomiast wówczas, gdy nie zostało ono zainstalowane na koszt wynajmującego, ponosi również koszty jego wymiany. Tylko wówczas, gdy najemca zawarł umowę najmu mieszkania, które było ogrzewane znajdującym się w nim etażowym centralnym ogrzewaniem, ma prawo domagać się od wynajmującego jego wymiany.

W razie ogrzewania mieszkania piecami węglowymi i akumulacyjnymi najemca ponosiłby wydatki na ich naprawę, a nawet na wymianę zużytych elementów.

Art. 6b ust. 2 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.).

Najemca może wprowadzić w lokalu zmiany i ulepszenia tylko za zgodą wynajmującego i na podstawie pisemnej umowy, która określi sposób rozliczeń z tego tytułu. Natomiast wprowadzenie przez najemcę zmian we własnym zakresie spowoduje, że w razie rozwiązania umowy najmu właściciel będzie mógł domagać się od najemcy usunięcia ich. W dodatku koszty usunięcia ulepszeń i doprowadzenia mieszkania do poprzedniego stanu sprzed wprowadzenia zmian obciążą lokatora. Z takim żądaniem może jednak wystąpić tylko wówczas, gdy usunięcie ulepszeń nie naruszy substancji lokalu.

Wynajmujący ma prawo również ulepszenia zatrzymać i zwrócić ich wartość, uwzględniając przy tym stopień zużycia według stanu na dzień opróżnienia lokalu.

Art. 6d i 6e ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.).

Koszt wymiany misy klozetowej obciąża najemcę bez względu na to, z jakiego powodu doszło do uszkodzenia jej. Oprócz tego lokator musi naprawiać i wymieniać inne urządzenia sanitarne, w które lokal jest wyposażony, np. wanny, brodziki, zlewozmywaki i umywalki wraz z syfonami, baterie i zawory czerpalne. Obciąża go również naprawa i konserwacja przewodów odpływowych urządzeń sanitarnych aż do pionów zbiorczych. Natomiast w razie wystąpienia w nich niedrożności musi je niezwłocznie usunąć. Ponosi również koszty konserwacji ceramicznych i ściennych okładzin ceramicznych, a także wbudowanych mebli. Gdy zaś zajdzie taka potrzeba, to wówczas na swój koszt powinien meble wymienić.

Art. 6b ust. 2 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.).

Drobne naprawy urządzeń znajdujących się w wynajętym mieszkaniu obciążają najemcę. Chodzi tu o takie urządzenia jak: trzony kuchenne, kuchnie, grzejniki wody przepływowej - zarówno gazowe, elektryczne, jak i węglowe, a także o podgrzewacze wody. Dlatego lokator musi zapłacić za naprawę pieca gazowego do podgrzewania wody oraz kuchenki elektrycznej. Będą obciążały go również wydatki na naprawę i konserwację osprzętu i zabezpieczeń instalacji elektrycznej.

Art. 6b ust. 2 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.).

W razie wystąpienia awarii albo szkody wymagającej naprawy przez właściciela lokalu lokator powinien niezwłocznie go o tym poinformować. Musi też udostępnić wynajmowane mieszkanie w celu przeprowadzenia prac remontowych. Na wynajmującym ciąży obowiązek dokonywania naprawy albo wymiany instalacji i elementów wyposażenia technicznego zwłaszcza wewnętrznych instalacji: wodociągowej, gazowej i ciepłej wody, ale bez armatury i wyposażenia,ponieważ ich naprawa i konserwacja obciążą lokatora. Właściciel naprawia i wymienia wewnętrzną instalację kanalizacyjną, centralnego ogrzewania wraz z grzejnikami, instalację elektryczną, antenę zbiorczą, ale z wyjątkiem osprzętu. Wymienia też piece grzewcze, stolarkę okienną i drzwiową, podłogi, posadzki, wykładziny podłogowe.

Art. 6a ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.).

Po zakończeniu najmu należy zwrócić mieszkanie wynajmującemu w stanie niepogorszonym. Lokator powinien dokonać w opróżnionym mieszkaniu napraw oraz zwrócić wynajmującemu równowartość zużytych elementów wyposażenia technicznego, które znajdowały się w lokalu po wydaniu go do używania. Lokator nie odpowiada jednak za zużycie rzeczy i urządzeń w sposób będący następstwem ich prawidłowego używania. Gdy w okresie najmu najemca wymienił niektóre elementy tego wyposażenia, przysługuje mu zwrot kwoty odpowiadającej różnicy ich wartości między stanem istniejącym w dniu objęcia lokalu oraz w dniu jego opróżnienia. Należne kwoty oblicza się według cen obowiązujących w dniu rozliczenia.

Art. 6e ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.).

Przed wydaniem lokalu wynajmujący i najemca powinni sporządzić protokół, w którym określą stan techniczny i stopień zużycia znajdujących się w nim urządzeń i instalacji. W ten sposób w przyszłości przy zwrocie lokalu unikną sporów w razie dokonywania rozliczeń. Na przykład najemca w oparciu o informacje ujęte w protokole zdawczo-odbiorczym może uniknąć obowiązku dokonania w lokalu obciążających go napraw domowych instalacji, a także zwrotu równowartości zużytych elementów wyposażenia technicznego. Protokół zdawczo-odbiorczy ułatwi również stronom rozliczenie kaucji zabezpieczającej i dokonanie z niej potrąceń, gdy przy zawieraniu umowy najemca ją uiścił.

Art. 6c i 6e ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.).

Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz

malgorzata.piasecka@infor.pl