Komornik ma prawo odmówić przedsiębiorcy egzekucji przedawnionych odsetek, lecz musi wskazać, za jaki okres

Aby odpowiedzieć na pytanie czytelnika, należy przeanalizować materialno-prawne przepisy związane z przedawnieniem, o których mowa w kodeksie cywilnym (dalej: k.c.). I tak w art. 125 par. 1 k.c. postanowiono, że roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym lub przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu lat. Jeśli jednak stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, wówczas roszczenie o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem trzech lat. Z kolei w art. 118 k.c. postanowiono, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Trzeba przy tym pamiętać, że koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

W kontekście postanowienia wydanego przez komornika czytelnikowi należy również wziąć pod uwagę art. 804 par. 2 kodeksu postępowania cywilnego (dalej: k.p.c.). Zgodnie z nim (w brzmieniu po nowelizacji obowiązującej od 1 lipca 2023 r.), jeżeli z treści tytułu wykonawczego wynika, że termin przedawnienia dochodzonego roszczenia upłynął, a wierzyciel nie przedłożył dokumentu, o którym mowa w art. 797 par. 11 k.p.c., organ egzekucyjny odmawia wszczęcia egzekucji bez wzywania wierzyciela do uzupełnienia braków wniosku. Nie dotyczy to przedawnienia odsetek wymagalnych po powstaniu tytułu wykonawczego. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.