Nie każde biuro podróży musi zawierać umowę gwarancji lub ubezpieczenia

Po wejściu w życie nowelizacji ustawy o usługach turystycznych (17 września 2010 r.). przedsiębiorstwa turystyczne będą zobowiązane do zapewnienia powrotu do kraju swoim klientom nie tylko z wycieczek zagranicznych, ale także krajowych. Ponadto przedsiębiorca będzie zobowiązany do zwrotu kosztów wycieczki, jeżeli się ona nie odbyła, a także zwrotu części kosztów proporcjonalnie do części wycieczki, która się nie odbyła. Warunkiem zwrotu kosztów jest, aby wycieczka nie odbyła się z przyczyn, za które odpowiada przedsiębiorstwo turystyczne lub pośrednik turystyczny, który działa w jego imieniu.

Zapewnienie powyższych wymogów może nastąpić nie tylko jak dotychczas poprzez zawarcie umowy gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej czy zawarcie umowy ubezpieczenia na rzecz klientów. Może też nastąpić poprzez ustanowienie zabezpieczenia w formie bankowego rachunku powierniczego. Zabezpieczenie w formie rachunków powierniczych może być stosowane przez przedsiębiorstwa turystyczne świadczące usługi jedynie na terenie Polski.

Umowa rachunku powierniczego regulowana jest przez ustawę - Prawo bankowe. Jest to rachunek bankowy, na który klient wpłaca kwotę za imprezę turystyczną, lecz nie może jej z powrotem pobrać. Z kolei przedsiębiorstwo turystyczne będzie mogło korzystać z tego rachunku dopiero po spełnieniu warunków określonych w umowie, czyli zrealizowaniu usługi turystycznej. Co do zasady rozwiązanie takie gwarantuje obydwu stronom korzyści, ponieważ przedsiębiorstwo wie, że środki zostały wpłacone, a klient, że biuro podróży nie zniknie wraz z pieniędzmi. Rozwiązanie to ma się przyczynić do ułatwienia działalności biur podróży, które działając wyłącznie na rynku krajowym, nie będą musiały zawierać gwarancji lub ubezpieczenia na rzecz klienta.

Samo zawarcie umowy rachunku powierniczego w banku nie powinno być skomplikowane, przedsiębiorstwo turystyczne może zawrzeć taką umowę z dowolnie wybranym przez siebie bankiem. Przedsiębiorstwo turystyczne musi jednak zawiadomić marszałka województwa właściwego dla swojej siedziby o prowadzeniu takiego rachunku oraz o przedłużeniu umowy o taki rachunek na 14 dni przed jej wygaśnięciem. Termin ten ma służyć, wskazaniu przez marszałka województwa ewentualnych braków w załączonej dokumentacji i ich uzupełnieniu. Dzięki temu ograniczone zostaje ryzyko, że przedsiębiorca może w pewnym momencie zostać bez zabezpieczenia, co w konsekwencji może prowadzić do naruszenia warunków wykonywania działalności regulowanej.

Warunki zawarcia umowy gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej, a także zawarcia umowy ubezpieczenia na rzecz klienta zostaną dopiero określone przez ministra właściwego do spraw turystki w drodze rozporządzenia. Nie należy się jednak spodziewać, aby zaszły znaczące różnice w stosunku do już obowiązującej regulacji, w której wskazano kwotę minimalną obu gwarancji stanowiącą odpowiedni procent rocznych przychodów, jednakże nie mniej niż określona kwota w zależności od kraju, w którym działalność jest wykonywana.

Z kolei umowa ubezpieczenia na rzecz klienta zostaje zawarta, gdy przedsiębiorstwo turystyczne nie zawarło umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej. Takie ubezpieczenie obejmuje nie tylko pokrycie kosztów powrotu do miejsca wyjazdu, ale także zwrot wpłat wniesionych przez klientów w razie niewykonania lub częściowego niewykonania zobowiązań umownych. Umowę gwarancji bankowej przedstawiciel przedsiębiorstwa turystycznego może zawrzeć w dowolnie wybranym przez siebie banku, a umowy gwarancji ubezpieczeniowej i ubezpieczenia na rzecz klientów u wybranego ubezpieczyciela.

@RY1@i02/2010/179/i02.2010.179.087.0005.001.jpg@RY2@

Marcin Mucharski, aplikant radcowski, Kancelaria BSO Prawo & Podatki

Marcin Mucharski

aplikant radcowski, Kancelaria BSO Prawo & Podatki