Jak właściwie oznakować dystrybutory na stacjach paliw

Czytelnik zajmuje się m.in. sprawami związanymi z oznakowaniem dystrybutorów na stacjach paliwowych.

- Jak w nowym rozporządzeniu uregulowano kwestie związane z prawidłowym oznakowaniem dystrybutorów - pyta pan Rafał z Poznania.

Nowe rozporządzenie weszło w życie 7 sierpnia 2010 r. Zostało wydane na podstawie ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. Zgodnie z art. 25 ust. 1 tej ustawy dystrybutory używane na stacjach paliwowych do biopaliw ciekłych oznakowuje się w sposób umożliwiający identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego i udziałów objętościowych, wyrażonych w procentach, biokomponentów zawartych w tym biopaliwie. Z kolei przepis art. 25 ust. 2 stanowi, że wymóg oznakowania dystrybutorów, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także dystrybutorów na stacjach zakładowych.

Natomiast regulacja zawarta w art. 25 ust. 3 przewiduje, że minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób oznakowania dystrybutorów, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę w szczególności możliwość wyraźnego rozróżnienia rodzajów paliw. I właśnie na podstawie wspomnianego art. 25 ust. 3 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych wydane zostało nowe rozporządzenie w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów używanych na stacjach paliwowych i stacjach zakładowych do biopaliw ciekłych.

Przepisy nowego rozporządzenia stosuje się do dystrybutorów jednoproduktowych lub części dystrybutorów wieloproduktowych, używanych na stacjach paliwowych i stacjach zakładowych do biopaliw ciekłych.

Dystrybutor do biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę paliw ciekłych i biokomponentów oznacza się:

● stosowanym na danej stacji paliwowej oznaczeniem określającym rodzaj paliwa ciekłego stanowiącego składnik biopaliwa ciekłego dozowanego z dystrybutora;

● umieszczonym w widocznym miejscu na dystrybutorze znakiem identyfikacji wizualnej.

Wspomnianym znakiem identyfikacji wizualnej jest kwadrat o minimalnej długości boku 60 mm, w którym na niebieskim tle znajduje się napis w kolorze białym składający się z:

● oznaczenia BIO;

● liczby całkowitej oznaczającej udział objętościowy, wyrażony w procencie, biokomponentów zawartych w biopaliwie ciekłym.

Znakiem identyfikacji wizualnej oznacza się również pistolet nalewczy wykorzystywany do nalewania biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę paliw ciekłych i biokomponentów. Zgodnie z rozporządzeniem znakiem identyfikacji wizualnej, umieszczonym na pistolecie nalewczym, jest koło o minimalnej średnicy 40 mm, w którym na niebieskim tle znajduje się napis w kolorze białym składający się z:

● oznaczenia BIO;

● liczby całkowitej oznaczającej udział objętościowy, wyrażony w procencie, biokomponentów zawartych w biopaliwie ciekłym.

Gdy dopuszczalna zawartość biokomponentów w danym biopaliwie ciekłym jest określona jako przedział wartości, wspomniana liczba całkowita odnosi się do maksymalnej dopuszczalnej zawartości biokomponentów.

Natomiast dystrybutor używany do biokomponentów stanowiących samoistne paliwa lub do biopaliw stanowiących samoistne paliwa oznacza się:

● stosowanym na danej stacji paliwowej oznaczeniem określającym rodzaj paliwa ciekłego przeznaczonego do stosowania w typach silników, w jakich stosuje się biopaliwo ciekłe dozowane z dystrybutora;

● znakiem identyfikacji wizualnej.

Znakiem identyfikacji wizualnej jest kwadrat o minimalnej długości boku 60 mm, w którym na niebieskim tle znajduje się oznaczenie BIO 100 w kolorze białym.

Znakiem identyfikacji wizualnej oznacza się również pistolet nalewczy.

Oznakowanie dystrybutorów do sprzedaży biopaliw ciekłych wykonane w sposób określony w rozporządzeniu ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 10 marca 2004 r. w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów do sprzedaży biopaliw ciekłych (Dz.U. nr 51, poz. 499 i nr 175, poz. 1819) należy do 31 grudnia 2010 r. dostosować do wymagań określonych w nowym rozporządzeniu.

Krzysztof Tomaszewski

Rozporządzenie ministra gospodarki z 18 czerwca 2010 r. w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów używanych na stacjach paliwowych i stacjach zakładowych do biopaliw ciekłych (Dz.U. nr 122, poz. 830).