Jakie są zasady organizowania akcji charytatywnych

starosta siedlecki

Zgodnie z przepisami rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji z 6 listopada 2003 r. w sprawie sposobów przeprowadzania zbiórek publicznych oraz zakresu kontroli nad tymi zbiórkami (Dz.U. nr 199, poz. 1947 z późn. zm.) publiczna kwesta może być przeprowadzona w formie zbiórki pieniężnej lub ofiar w naturze. Ta pierwsza może przede wszystkim mieć charakter dobrowolnych wpłat na konto, które zostało założone osobno dla każdej zbiórki. Możliwe jest również zbieranie ofiar do puszek kwestarskich oraz skarbon stacjonarnych umieszczanych w obiektach za zgodą ich właścicieli lub użytkowników. Innym sposobem kwestowania jest sprzedaż cegiełek wartościowych lub przedmiotów i usług. Z kolei zbieranie ofiar w naturze jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy wszystkie dary będą mogły być w niezmienionej postaci zużyte na cel określony w pozwoleniu.

Zbiórki publiczne mogą być prowadzone na wolnym powietrzu lub wewnątrz pomieszczeń publicznych w obiektach publicznych lub prywatnych, za zgodą właścicieli tych obiektów. Nie przeprowadza się ich w urzędach administracji publicznej, na terenie szkół i placówek oświatowych, na terenach i w obiektach pozostających w zarządzie ministra obrony narodowej lub ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz jednostek organizacyjnych podległych tym ministromlub nadzorowanych przez nich. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ administracji publicznej udzielający pozwolenia na przeprowadzenie zbiórki publicznej może zezwolić na kwestę w obiektach i na terenach wskazanych powyżej. Decyzja ta uzależniona jest od okoliczności i celów zbiórki publicznej. Równocześnie gdy celem kwesty jest pomoc ofiarom klęsk żywiołowych, organ wyrażający na nią zgodę może pozwolić na domokrążne zbieranie ofiar, gdy ze względu na teren, na którym zbiórka publiczna ma być przeprowadzona, lub charakter zbiórki publicznej uzna to za społecznie uzasadnione.

Ubiegający się o udzielenie pozwolenia na przeprowadzenie zbiórki publicznej przedstawia organowi plan jej przeprowadzenia, który powinien określać:

● cel, na który mają być przeznaczone ofiary pochodzące ze zbiórki publicznej;

● formy przeprowadzenia zbiórki publicznej;

● termin rozpoczęcia i zakończenia zbiórki publicznej;

● obszar, na którym zbiórka publiczna ma być prowadzona;

● sposób informowania o prowadzonej zbiórce publicznej;

● liczbę osób, które mają brać udział w zbiórce publicznej;

● przewidywane koszty przeprowadzenia zbiórki publicznej, w tym rodzaj i wysokość poszczególnych wydatków.

W sytuacji gdy ofiary pochodzące ze zbiórki publicznej wydatkowane będą poza granicami państwa, plan jej przeprowadzenia powinien również wskazywać miejsce, w którym będą wydatkowane zebrane ofiary. Do obowiązków przeprowadzającego kwestę należy prowadzenie dokumentacji dotyczącej przebiegu akcji zbiórkowej, w formie rejestru, zawierającej informacje komu, kiedy i jakie puszki kwestarskie, skarbony stacjonarne, przedmioty i cegiełki wartościowe zostały wydane. Muszą się tam znaleźć również dane dotyczące sumy zebranych ofiar pieniężnych oraz rodzaju i ilości zebranych ofiar w naturze. Informacje te muszą być potwierdzone podpisami osób, które zbiórkę przeprowadzały i które odebrały zebrane ofiary. Należy pamiętać, że przepisy zabraniają usuwania wpisów bądź czynienia ich nieczytelnymi. Dozwolone są jedynie przekreślenia dające możliwość odczytania przekreślonej treści. Przeprowadzający zbiórkę publiczną przechowuje dokumentację przez okres dwóch lat od dnia zakończenia zbiórki.

Organ administracji samorządowej, który wydał zgodę na organizację kwesty, kontroluje jej przeprowadzanie przede wszystkim w zakresie zgodności z udzielonym pozwoleniem oraz przestrzegania warunków i sposobów jej prowadzenia. Dodatkowo oceniane są zasady ochrony bezpieczeństwa powszechnego, porządku publicznego, dóbr pozyskanych z ofiarności publicznej oraz dóbr osobistych obywateli, a także sposobu zużytkowania zebranych ofiar.

ŁS