Kiedy można odwołać strażaka ze stanowiska
Komendant wojewódzki straży pożarnej odwołał ze stanowiska komendanta powiatowego. Jako przyczynę podał utratę zaufania. W oświadczeniu o odwołaniu podane zostały okoliczności mające wpływ na opinię przełożonego. Czy utrata zaufania uzasadnia zwolnienie? Czy brak zgody starosty uniemożliwia odwołanie ze stanowiska?
Ekspert z zakresu prawa pracy
Utrata zaufania może stanowić przyczynę odwołania. W myśl art. 13 ust. 3 ustawy z 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (dalej ustawa) komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej odwołuje komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej po zasięgnięciu opinii starosty. Natomiast w myśl art. 31a ust. 1 ustawy strażak pełniący służbę na stanowisku służbowym zajmowanym na podstawie powołania może być w każdym czasie, niezwłocznie albo w określonym terminie, odwołany z tego stanowiska przez organ uprawniony do powołania.
Odwołanie strażaka ze stanowiska służbowego nie powoduje rozwiązania stosunku służbowego. W kontekście powyższych przepisów Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2008 r. (I OSK 324/06, LEX nr 348017) wskazał, że powołanie na stanowisko powiatowego komendanta straży pożarnej wiąże się ze sprawowaniem odpowiedzialnych funkcji kierowniczych. Gwarancją ich realizacji jest pełna przydatność określonej osoby na konkretnym stanowisku służbowym. Stosunek ten oparty jest na zaufaniu.
Warunkiem powołania, obok fachowości i doświadczenia, jest bowiem także zaufanie, jakim osobę powołaną na dane stanowisko darzy organ powołujący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 16 kwietnia 2009 r. (II SA/Wa 87/09, LEX nr 558718) zwrócił uwagę, że decyzja w sprawie odwołania ze stanowiska ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że nie ma wymogu, aby istniały szczególne powody odwołania. Przy ewentualnej weryfikacji przez sąd administracyjny decyzji w tym zakresie bada on jedynie, czy organ wydający decyzję zebrał cały materiał dowodowy i dokonał wyboru określonego sposobu załatwienia sprawy, po wszechstronnym oraz dogłębnym zbadaniu wszystkich okoliczności faktycznych. Wskazał także, że z chwilą utraty zaufania, jeżeli wykazane zostaną konkretne okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do celowości pozostawienia osoby na kierowniczym stanowisku, zachodzą powody uzasadniające odwołanie. Przy czym utrata zaufania wynika z subiektywnej oceny przełożonego, a nie z obiektywnie zaistniałych przyczyn. Odnośnie do opinii starosty WSA uznał, że dla organu, który podejmuje decyzję o odwołaniu, nie ma znaczenia, czy opinia ta jest pozytywna, czy też negatywna, ponieważ nie determinuje ona woli organu odwołującego w kwestii odwołania.
Art. 13 ust. 3, art. 31a ust. 1 i 2 ustawy z 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 12, poz. 68 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu