Kto i pod jakimi warunkami może złożyć wniosek o zniszczenie

W związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej wspólnotowe przepisy celne obowiązują bezpośrednio, a ich uzupełnieniem są polskie akty prawne. A zatem kwestie dotyczące nadania przeznaczenia celnego, jakim jest zniszczenie towaru, reguluje przede wszystkim rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r., ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. UE L. 302 ze zm.) oraz rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r., ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. UE L. 253 ze zm.). Zgodnie z art. 173 lit. g Wspólnotowego Kodeksu Celnego towary niewspólnotowe umieszczone w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym mogą zostać zniszczone, pod warunkiem że osoba zainteresowana dostarczy organom celnym wszystkich informacji, które te organy uznają za niezbędne. Z kolei z art. 182 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wynika, że o zniszczeniu towarów niewspólnotowych należy uprzednio powiadomić w formie pisemnej organy celne. Powiadomienie sporządzane jest na piśmie i podpisywane przez osobę zainteresowaną. Powiadomienie musi zostać dokonane w czasie umożliwiającym organom celnym nadzorowanie zniszczenia.