Rada gminy nie może przekazać swoich kompetencji burmistrzowi

Organem właściwym do ustalania strefy płatnego parkowania oraz regulacji związanych z tą strefą jest wyłącznie organ stanowiący gminy.

Uchwałą z 26 października 2011 r. rada miejska w R. ustaliła strefę płatnego parkowania na drogach publicznych na terenie R., opłaty za parkowanie w tych strefach i opłatę dodatkową oraz sposób ich pobierania. W par. 3 ust. 7 uchwały rada postanowiła, iż w uzasadnionych sytuacjach, gdy nie można zapewnić sprawnego funkcjonowania systemu poboru opłat w oparciu o rozwiązania przyjęte w niniejszej uchwale, burmistrz R. może wprowadzić na czas określony inne, nieprzewidziane w tej uchwale, formy wnoszenia opłat za parkowanie w strefie płatnego parkowania. Wojewoda małopolski jako organ nadzoru stwierdził nieważność par. 3 ust. 7 uchwały, gdyż uznał, że narusza on obowiązujący porządek prawny poprzez przyznanie burmistrzowi kompetencji do stanowienia form wnoszenia opłat za parkowanie w strefie płatnego parkowania.

W ocenie organu nadzoru zapis par. 3 ust. 7 uchwały w zakresie, w jakim przekazuje organowi wykonawczemu kompetencje ustawowo przypisane do kompetencji rady gminy, pozostaje w sprzeczności z art. 13b ust. 4 pkt 3 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 19, poz. 115 z późn. zm.), zgodnie z którym rada gminy ustalając strefę płatnego parkowania określa także sposób pobierania opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania.

W ocenie organu nadzoru, poprzez zapis par. 3 ust. 7 kwestionowanej uchwały rada miejska w R. scedowała na burmistrza miasta kompetencje do określenia form wnoszenia opłat za parkowanie w strefie płatnego parkowania. Regulacja ta przekracza dopuszczalny zakres wynikający z upoważnienia ustawowego, w sposób niedopuszczalny przenosi bowiem kompetencje przyznaną ustawowo radzie gminy na rzecz innego podmiotu.

Zapis par. 3 ust. 7 kwestionowanej uchwały narusza również art. 7 Konstytucji RP. Przewidziana w par. 3 ust. 7 uchwały regulacja narusza zasadę, zgodnie z którą organy władzy publicznej, w tym również organy jednostek samorządu terytorialnego, powinny działać na podstawie i w granicach prawa. Naruszeniem powyższej zasady jest zatem każde działanie organu władzy publicznej, które jest podejmowane bez podstawy prawnej czy też z przekroczeniem delegacji ustawowej do podejmowania określonego działania. W ocenie organu nadzoru upoważnienie do wydania przez dany organ określonego aktu prawnego, a zatem także upoważnienie do kreowania norm prawnych, które będą w owym akcie prawnym ujęte, jest uprawnieniem tylko i wyłącznie przyznanym temu organowi. Każde natomiast wykroczenie poza udzielone upoważnienie jest istotnym naruszeniem normy kompetencyjnej i stanowi jednocześnie o naruszeniu konstytucyjnych warunków legalności aktu prawa miejscowego.

z 22 grudnia 2011 r., WN.II.4131-1-72-11.

Oprac. Julita Karaś-Gasparska