Kto powinien udowodnić pochodzenie towaru z importu

doradca podatkowy w PricewaterhouseCoopers

Pochodzenie importowanych do Wspólnoty towarów jest, obok wartości celnej oraz klasyfikacji taryfowej, jednym z elementów decydujących o wysokości należności celnych, jakie płaci importer towarów. W celu udowodnienia pochodzenia importowanych towarów jest on zobowiązany do przedstawienia odpowiedniego dowodu (świadectwa) pochodzenia, uzyskanego od jego kontrahenta - eksportera z kraju trzeciego. Niekiedy takie świadectwo jest przy tym potwierdzane przez tamtejsze organy celne lub inne upoważnione do tego podmioty. Jednak każde przedstawione przez importera świadectwo pochodzenia może być przez celników zakwestionowane nawet po kilku latach. Zakwestionowanie przez służbę celną prawidłowości świadectwa pochodzenia może oznaczać utratę preferencji taryfowych przez importera, konieczność zapłaty przez niego należności celnych oraz odsetek czy też odpowiedzialność karno-skarbową.

Należy pamiętać, iż to unijny importer ponosi tutaj pełną odpowiedzialność za dane zawarte w zgłoszeniu celnym. Nieprawidłowo potwierdzone pochodzenie towarów, czy to przez eksportera, czy też przez organy celne w jego kraju (które jedynie wyrywkowo są w stanie kontrolować ten proces) - nie zdejmują tej odpowiedzialności. Aby uniknąć nieprzyjemnych dla niego sytuacji w tym zakresie, unijny importer towarów powinien aktywnie zadbać o to, aby pochodzenie importowanych przez niego towarów nie było podważone. Sprowadzać się to może m.in. do należytej staranności w wyborze kontrahentów z krajów trzecich, zebrania informacji na temat procesu produkcji, połączone również z osobistym sprawdzeniem tych danych w zakładach kontrahenta w kraju trzecim, dbałości o umieszczenie odpowiednich klauzul w zawieranych przez niego umowach zakupu.

PB

Podstawa prawna

Art. 10 ustawy z 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz.U. nr 68, poz. 622 z późn. zm.).