Czy gmina musi ustalić stawkę

Rada gminy na najbliższej sesji ma uchwalić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Czytelnik pyta, czy zawsze powinna być określona w nim stawka procentowa służąca naliczeniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

Określenie stawek procentowych, na podstawie których ustala się tzw. rentę planistyczną, jest obligatoryjnym składnikiem planu miejscowego. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że rada gminy ma obowiązek ustalić w planie miejscowym stawki procentowe opłaty planistycznej tylko, gdy zachodzą przesłanki do ustalenia tej opłaty przewidziane w art. 36 ust. 4 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej ustawa) - czyli w odniesieniu do terenów objętych planem, na których wartość nieruchomości wzrośnie w związku z jego uchwaleniem lub zmianą (por. np. wyrok NSA z 29 września 2010 r., II OSK 1430/2010, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Określenie w planie stawek procentowych służy ściśle określonemu celowi, jakim jest pobranie przez organ wykonawczy gminy opłaty, jeżeli w związku z uchwaleniem planu lub jego zmianą wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość w terminie 5 lat od dnia, w którym plan miejscowy lub jego zmiana stały się obowiązujące. Oczywiście gmina nie może w sposób dowolny decydować o tym, dla których terenów ustalić należy stawki procentowe. Stanowisko gminy musi znajdować swe uzasadnienie w materiale planistycznym.

Przesłanką do ustalenia renty planistycznej jest jedynie wzrost wartości nieruchomości spowodowany zmianą planu miejscowego. Jeżeli wzrost ten powodują inne czynniki, np. uzbrojenie terenu, to pozostają one bez znaczenia z punktu widzenia obowiązku opłaty

Leszek Jaworski

leszek.jaworski@infor.pl

Art. 15 ust. 2 pkt 12, art. 36 ust. 4 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.).