Nie każdą czynność można zaskarżyć do sądu

Spółka nie wniesie skutecznie skargi do sądu administracyjnego na czynność polegającą na nieuwzględnieniu jej uwag dotyczących uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Spółka z o.o. wniosła skargę na bezczynność prezydenta miasta w przedmiocie podjęcia postępowania w celu doprowadzenia do stanu zgodnego ze studium projektu planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta. Wskazała, że w toku procedury planistycznej wniosła uwagi do projektu planu, przy czym prezydent nie uwzględnił uwagi dotyczącej przeznaczenia pewnej działki. W związku z tym wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego, jednakże otrzymała pismo uznające jej zarzuty za niezasadne. Sprawa trafiła więc do sądu.

Wojewódzki sąd administracyjny odrzucił skargę. Przywołał art. 3 par. 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) i wskazał, że nie każda działalność, a tym samym bezczynność, organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Tryb postępowania w sprawie projektowania i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego.

Stosownie do art. 17 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zm.) wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu ogłasza o podjęciu uchwały, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu. Następnie rozpatruje je, a po uzyskaniu opinii od organów oraz wprowadzeniu zmian ogłasza o wyłożeniu projektu do publicznego wglądu. Kolejnym etapem związanym z uchwaleniem miejscowego planu jest możliwość składania przez osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej uwag do projektu. Jeśli nie zostały one uwzględnione, są przedstawiane radzie gminy do rozstrzygnięcia. Stanowią załącznik do uchwały o planie i nie mogą być odrębnie skarżone do sądu administracyjnego. Spółka wniosła skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę. Wyjaśnił, że dopuszczalność skargi na bezczynność organu warunkowana będzie uznaniem kompetencji sądu do rozpoznania sprawy ze skargi na akty lub czynności określone w art. 3 par. 2 pkt 1-4a p.p.s.a. WSA właściwie wskazał, że rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o nieuwzględnieniu uwag wniesionych do projektu studium bądź planu miejscowego nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie takie może stanowić przedmiot kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny jedynie w ramach oceny legalności uchwały w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu, zaskarżalnej w trybie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 594).

z 3 grudnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2891/13

Oprac. Ewa Maria Radlińska