Kłopoty z rozliczaniem wody w mieszkaniu spółdzielczym

Przy rozliczaniu zużycia wody wykazanego przez wodomierz główny na odbiorców mających liczniki w mieszkaniach okazuje się prawie zawsze, że wskazania głównego są wyższe od sumy wskazań wodomierzy indywidualnych. Na powstanie tych rozbieżności ma wpływ wiele czynników, m.in. dopuszczalne przepisami błędy użytkowe wodomierzy i niewłaściwy ich dobór (klasa dokładności urządzenia), a także nieprzestrzeganie terminów legalizacji lub wymiany liczników do wody. Kolejnym powodem mogą być przecieki w instalacji wewnętrznej budynku (np. nieszczelne spłuczki WC lub kapanie wody z kranu), które nie są rejestrowane przez liczniki w lokalach, a wyłapuje je dokładniejszy wodomierz główny. Na różnicę zużycia wody wpływać może również brak równoczesnych odczytów wszystkich wodomierzy w mieszkaniach prowadzonych przy zamkniętym dopływie wody na wodomierzu głównym, uszkodzenie wodomierzy w mieszkaniach, zły stan techniczny całej instalacji w budynku lub niepełne opomiarowanie wszystkich punktów czerpalnych.

Zgodnie z ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego (wspólnota, spółdzielnia mieszkaniowa itp.) ma obowiązek wyboru metody rozliczania różnicy wskazań wodomierza głównego i sumy wskazań wodomierzy zainstalowanych w lokalach. Rozliczenie zużycia wody na poszczególne lokale w budynku powinno odbywać się na podstawie przyjętego i przekazanego do wiadomości ich użytkownikom regulaminu rozliczeń dostarczonej do lokali wody. W regulaminie powinien być również podany sposób rozliczenia różnicy między wskazaniami licznika głównego a odczytami wodomierzy w mieszkaniach. Spółdzielnie różnie rozliczają niedobory wody. Niektóre różnicę pokrywają z opłat eksploatacyjnych, inne robią to w zależności od ilości zużytej wody lub od liczby mieszkańców w mieszkaniu. Pani Katarzyna powinna więc zapoznać się z regulaminem obowiązującym w jej spółdzielni. Ale uwaga! Ewentualne spory z władzami spółdzielni, również te dotyczące sposobu rozliczania wody, mogą być rozstrzygane wyłącznie na drodze sądowej.

Konieczna jest legalizacja

Wszystkie przyrządy pomiarowe, w tym również wodomierze, podlegają prawnej kontroli metrologicznej, zarówno przed wprowadzeniem ich do obrotu (legalizacja pierwotna lub jednostkowa), jak i w trakcie użytkowania (legalizacja ponowna). Wodomierze powinny być legalizowane regularnie, co pięć lat. W praktyce spółdzielnie mieszkaniowe częściej decydują się na ich wymianę na nowe, aniżeli na ponowną legalizację, unikając w ten sposób długiej i żmudnej procedury legalizacyjnej.

PORADA EKSPERTA

@RY1@i02/2013/226/i02.2013.226.007000200.802.jpg@RY2@

Anna Strzyżewska adwokat, Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych Sowisło & Topolewski

Zdarza się, że po wymianie starych wodomierzy na nowe wskazania wodomierza głównego są błędne. Zgodnie z prawem spółdzielczym to zarząd kieruje działalnością spółdzielni i reprezentuje ją na zewnątrz. To właśnie zarząd w imieniu spółdzielni zawiera umowy z dostawcami mediów (w tym przypadku z przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym) i to zarząd spółdzielni jest władny, a wręcz zobowiązany do występowania do dostawcy z ewentualnymi zastrzeżeniami w razie niewłaściwych wskazań wodomierzy.

W dalszej kolejności na wniosek odbiorcy wody (spółdzielni mieszkaniowej) przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne sprawdza prawidłowość działania wodomierza głównego. Niezależnie od tego rozliczanie wody w przypadku stwierdzenia nieprawidłowego działania wodomierza głównego reguluje rozporządzenie w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Zgodnie z nim ilość pobranej wody ustala się na podstawie średniego jej zużycia w okresie trzech miesięcy przed stwierdzeniem niesprawności działania wodomierza, a gdy nie jest to możliwe, na podstawie średniego zużycia wody w analogicznym okresie roku ubiegłego lub iloczynu średniomiesięcznego zużycia wody w roku ubiegłym i liczby miesięcy nieprawidłowego działania wodomierza. Należy jednak pamiętać, że nawet wtedy gdy stwierdzon o nieprawidłowe działanie wodomierza głównego, zgłoszenie przez odbiorcę usług zastrzeżeń dotyczących wysokości faktury nie wstrzymuje jej zapłaty.

Renata Żaczek

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 26-27 ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. nr 123, poz. 858 ze zm.).

Par. 17-18 rozporządzenia ministra mudownictwa z 28 czerwca 2006 r. w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz.U. z 2006 r. nr 127, poz. 886).

Art. 48 ustawy z 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 188, poz.1848).

Art. 8 ustawy z 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1069).

@RY1@i02/2013/226/i02.2013.226.007000200.103.jpg@RY2@

rys. jarosław łokietek