Zgłoszenie jest konieczne także przy drodze wewnętrznej

Wybudowanie ogrodzenia przy drodze wewnętrznej, do której ma dostęp nieograniczona liczba osób, wymaga zgłoszenia organowi nadzoru budowlanego.

Burmistrz C. wystąpił do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego (PINB) w B. z podejrzeniem samowoli budowlanej na działce w obrębie wsi P. Polegała ona na budowie ogrodzenia od strony drogi gminnej bez zgłoszenia odpowiedniemu organowi.

Po przeprowadzeniu kontroli ustalono, że na przedmiotowej działce wybudowano betonowe ogrodzenie o wysokości od 2 do 4 m. Inwestor stwierdził, że nie dokonał zgłoszenia, ponieważ był to remont starego płotu. W związku z powyższym PINB umorzył postępowanie.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł burmistrz C., twierdząc, że budowa ta wymagała odpowiedniego zgłoszenia, bo ogrodzenie znajduje się od strony drogi, która jest powszechnie dostępna, a więc ma charakter drogi publicznej. Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego w B. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Zdaniem organu odwoławczego, skoro ogrodzenie zostało wybudowane przy drodze wewnętrznej (niezaliczonej do żadnej kategorii dróg publicznych), to inwestor nie miał obowiązku dokonywać zgłoszenia realizacji tejże inwestycji.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniosła gmina C. Jej zdaniem organy błędnie sklasyfikowały przedmiotową drogę jako wewnętrzną.

WSA uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, organy nadzoru budowlanego błędnie bowiem uznały, że obowiązek dokonania zgłoszenia budowy ogrodzenia od strony drogi dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy taka droga jest jedną z kategorii dróg publicznych w rozumieniu ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 19, poz. 115 z późn. zm.).

Budowa ogrodzeń co do zasady została zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Jednak należy pamiętać, że art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) przewiduje obowiązek zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru budowy ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,2 m. Sędziowie uznali, że w omawianym przepisie chodzi o drogę w rozumieniu miejsca publicznego (powszechnie dostępnego), a nie wyłącznie o drogę w rozumieniu przepisów ustawy o drogach publicznych (jak przyjęły to organy nadzoru budowlanego). W związku z powyższym także droga niezaliczona do żadnej kategorii dróg publicznych, w tym droga wewnętrzna, może stanowić inne miejsce publiczne w rozumieniu analizowanego art. 30 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, pod warunkiem że ma do niej dostęp nieograniczona liczba osób korzystających z niej.

z 9 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 340/13

Podsumowanie

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego zgłoszenia właściwemu organowi wymaga m.in. budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,2 m.