Odległość od opiekuna nie ma znaczenia

Burmistrz odmówił kobiecie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad niepełnosprawną matką. Podkreślił, że wciąż podlega ona ubezpieczeniu społecznemu KRUS jako małżonek rolnika. We wniosku kobieta wprawdzie oświadczyła, że zaprzestała prowadzenia gospodarstwa rolnego, ale nie zgłosiła tego do KRUS, co zdaniem burmistrza przesądza o jej podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników. Uznał on zatem, że w sprawie nie zachodzi bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy między deklarowanym zaprzestaniem pracy w gospodarstwie rolnym a koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką, co jest konieczne do otrzymania świadczenia. Burmistrz podkreślił, że zakres opieki wnioskodawczyni nad matką nie uniemożliwia podjęcia zatrudnienia (choćby w niepełnym wymiarze czasu pracy), nie wymaga też rezygnacji z pracy w gospodarstwie rolnym. Tym samym kobieta nie spełniała warunków ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 111 ze zm.) do otrzymania pomocy przy opiece.

Sprawę poddało ocenie samorządowe kolegium odwoławcze. Powołując się na wywiad środowiskowy, stwierdziło, że pomoc matce w niektórych czynnościach – takich jak przygotowywanie posiłków, robienie zakupów, sprzątanie, realizowanie wizyt lekarskich i wykupywanie leków – należy do codziennych obowiązków wykonywanych w każdej rodzinie i nie musi być sprawowana w sposób ciągły (co jest jedną z przesłanek do otrzymania świadczenia). SKO dodało, że potwierdza to okoliczność, iż wnioskodawczyni nie mieszka razem z matką we wskazanej w dokumentach miejscowości, ale w innej, oddalonej o 15 km. Kolegium wskazało, że z zaświadczenia KRUS wynika, iż kobieta cały czas podlega ubezpieczeniom społecznym jako małżonek rolnika i nie zgłosiła w tym organie zaprzestania pracy w gospodarstwie rolnym.