NSA: promieniowanie należało liczyć dla pojedynczej anteny

Sędziowie zajmowali się sprawą na wniosek trzyosobowego składu NSA, który doszedł do wniosku, że rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych wymagają wydania w końcu jednoznacznego rozstrzygnięcia. Sprawa zawisła przed NSA dotyczyła decyzji wójta gminy, na terenie której inwestor chciał postawić stację bazową telefonii komórkowej z 10 antenami sektorowymi. Wójt odmówił spółce określenia środowiskowych uwarunkowań planowanego przedsięwzięcia. To zablokowało możliwość realizacji inwestycji, więc firma odwołała się do samorządowego kolegium odwoławczego, ale poniosła tam porażkę. Ze stanowiskiem SKO zgodził się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Od wyroku WSA inwestor wniósł skargę kasacyjną.

Zarówno wójt, jak i SKO, a następnie olsztyński WSA opowiedzieli się za stanowiskiem wyrażanym w części wyroków sądów administracyjnych, że przy określaniu wpływu instalacji telekomunikacyjnych na środowisko należy uwzględniać sumę mocy wszystkich anten składających się na instalację. Reprezentujący to stanowisko powołują się na wykładnię systemową przepisów rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 71), a także na brzmienie par. 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia. Przepis ten wprowadzał regułę sumowania parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami innych przedsięwzięć tego samego rodzaju znajdujących się na terenie jednego zakładu lub obiektu.