Wniosek sędziego o zwolnienie od rozpoznania spraw to nie informacja publiczna

O przesłanie dokumentu zwrócił się do prezesa jednego z sądów okręgowych obywatel. Chciał poznać treść wniosku sędziego, który zmieniał miejsce orzekania i zwracał się o zwolnienie go z obowiązku dokańczania spraw, jakie prowadził w dotychczasowym sądzie. Art. 47b par. 5 prawa o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz.U. z 2024 poz. 334) stanowi, że kolegium sądu może podjąć taką decyzję „w szczególności w razie znacznej odległości od tego sądu do nowego miejsca służbowego sędziego lub miejsca jego delegowania, a także przy uwzględnieniu stopnia zaawansowania rozpoznawanych spraw”.

Prezes sądu odmówił udostępnienia wniosku, argumentując, że nie stanowi on informacji publicznej. Jak wskazywał, organami sądu okręgowego są jego prezes, kolegium oraz dyrektor. Organem nie jest jednak sędzia, a więc wytworzony przez niego dokument nie stanowi informacji publicznej. W efekcie obywatel złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność prezesa. Jak twierdził, „utożsamienie przez Prezesa Sądu organu władzy publicznej z organami sądu jest nie tylko nowatorskie, awangardowe i pozostające w wyjątkowo luźnym związku z przepisami prawa, ale po prostu błędne”. Argumentował, że gdyby ten pogląd podzielić, to należałoby dojść do wniosku, że jakiekolwiek dokumenty wytworzone nie przez organy sądu, ale przez sąd, nie stanowią informacji publicznej. Dodawał, że to sędzia jest osobą pełniącą funkcję publiczną i jego działalność w tym zakresie objęta jest art. 61 konstytucji, który mówi o prawie dostępu do informacji publicznej.