Podmiot prywatny musi zadbać o niepełnosprawnych, jeśli instytucja finansująca wpisze to do umowy
W Dzienniku Gazecie Prawnej z 6 września br. ukazał się tekst „Grzywna do 50 tys. zł za bariery i brak dostępności”, który przypominał, że w początkach tego miesiąca weszły w życie przepisy, które pozwalają osobom niepełnosprawnym, seniorom, rodzicom z małymi dziećmi oraz innym osobom, które przejściowo napotykają bariery w codziennym funkcjonowaniu, złożyć skargę do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na właściciela obiektu o charakterze publicznym, gdy ten nie zagwarantuje możliwości skorzystania z usług w dogodny dla nich sposób. Z tekstu wynikało, że poskarżyć się można na m.in. samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej. Czy analogiczne obowiązki zapewnienia ułatwień dla osób niepełnosprawnych dotyczą również prywatnych przychodni, które realizują swoje usługi ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia? Czy one również mogą zostać ukarane przez PFRON, jeśli nie spełniają wymogów?
Ustawa z 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1062; dalej: u.z.d.) jest ważnym krokiem w stronę realnego egzekwowania praw zawartych w ratyfikowanej przez Polskę w 2012 r. Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2012 r. poz. 1169). Ma służyć temu, żeby obywatele doświadczający różnego rodzaju barier w codziennym funkcjonowaniu (osoby z niepełnosprawnością wzroku, słuchu, ruchową, seniorzy etc.) mogli korzystać z usług publicznych w możliwie pełnym zakresie, podobnie jak inni członkowie społeczeństwa.
Co do zasady ustawa nakłada obowiązki jedynie na podmioty publiczne, które muszą spełniać wiele minimalnych wymogów określonych w art. 6 u.z.d., związanych m.in. z dostępnością:
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.