Ustawa za 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach – cz. 5

W piątym już odcinku komentarza do ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2010; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 284; dalej: u.c.p.g.) kontynuujemy omawianie zagadnień związanych z ustalaniem opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, czyli regulacje zawarte w art. 6j ust. 3 do art. 6n ust. 2. Problemy rodzi m.in. kwestia opłat za śmieci z tych nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy (nieruchomości komercyjne). Zgodnie z podstawowym przepisem dotyczącym tego zagadnienia w takim przypadku opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników lub worków, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Podstawowa wątpliwość z tym związana to, czy zadeklarowana liczba pojemników ma odnosić się do faktycznie potrzebnych, biorąc pod uwagę masę wytwarzanych nieruchomości, czy do ich liczby wynikającej z uchwały rady gminy. W uchwale jest mowa o liczbie pojemników, w jakie powinna być wyposażona nieruchomość. W praktyce w wielu przypadkach te dwie wartości mogą się istotnie różnić. Zdaniem autorów wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że ustawodawca odnosi się do pojemników z odpadami komunalnymi. Znajdujące się na wyposażeniu właściciela nieruchomości pojemniki niewykorzystywane – a więc bez odpadów komunalnych – nie są i nie powinny być objęte jego zakresem.