SN: Świadczenie przedemerytalne także dla zwolnionego za granicą

Świadczenie przedemerytalne jest przeznaczone dla osób, które utraciły źródło zarobku nie ze swojej winy i z uwagi na wiek mają znaczne trudności z podjęciem nowego zatrudnienia. Za okoliczności utraty pracy, które pozwalają na otrzymanie świadczenia, ustawa z 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1999; dalej: u.ś.p.) uznaje np. rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy albo likwidację bądź niewypłacalność pracodawcy.

W związku ze zwiększeniem mobilności pracowników zdarza się coraz częściej, że o świadczenie przedemerytalne ubiegają się osoby, które ostatnio pracowały za granicą i tam utraciły pracę nie ze swojej winy. Jeszcze do niedawna były one na straconej pozycji, bo uznawano, że świadczenia przedemerytalne nie są objęte koordynacją systemów zabezpieczeń społecznych, a więc warunek rozwiązania stosunku pracy z powodu likwidacji lub niewypłacalności pracodawcy może być spełniony wyłącznie w Polsce i wobec pracodawcy polskiego. ZUS potwierdził to zresztą w jednej z ostatnio rozpatrywanych spraw. Jednak Sąd Najwyższy (wcześniej sądy obu instancji) zakwestionował wykładnię organu rentowego. W wyroku z 24 sierpnia 2023 r., sygn. akt III USKP 24/22 (do którego niedawno opublikowano uzasadnienie), uznał, że utrata pracy za granicą nie jest przeszkodą do otrzymania świadczenia przedemerytalnego i ZUS nie ma racji, twierdząc inaczej.