50 tys. zł rekompensaty

Współmałżonkowie, dzieci oraz rodzice osób, które poniosły śmierć w czasie wystąpień wolnościowych mogą składać wnioski o wypłatę zadośćuczynienia do 15 lipca 2019 r. Wysokość takiej pomocy została określona ustawowo na kwotę 50 tys. zł. Każdy członek rodziny ma prawo do takiego świadczenia, lecz jest ono ściśle związane z jego osobą i jest niezbywalne. Może się więc zdarzyć, że o przyznanie świadczenia pieniężnego ubiegać się będzie nawet kilku członków rodziny ofiary wydarzeń wolnościowych. W przypadku śmierci osoby uprawnionej po złożeniu wniosku prawo do tego świadczenia wchodzić będzie do spadku po tej osobie.

Zadośćuczynienie przysługuje rodzinom ofiar wydarzeń czerwca 1956 r. w Poznaniu, demonstracji w październiku 1957 r. w Warszawie, grudnia 1970 r. na Wybrzeżu, czerwca 1976 r. w Radomiu oraz w okresie stanu wojennego trwającego od 13 grudnia 1981 r. do 22 lipca 1983 r., a także w trakcie tłumienia manifestacji lub strajków w latach 1983–1989. Wniosek o zadośćuczynienie powinien zawierać dane osobowe wnioskodawcy, okoliczności uzasadniające przyznanie świadczenia pieniężnego oraz wskazanie formy jego wpłaty. Dodatkowo należy dołączyć akt zgonu osoby biorącej udział w manifestacjach lub strajkach oraz dokumenty potwierdzające stopień pokrewieństwa, np. skrócony odpis aktu małżeństwa. Świadczenie będzie przyznawane przez kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Przed wydaniem decyzji urząd może się zwrócić się do prezesa Instytutu Pamięci narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o sprawdzenie, czy istnieją faktycznie powody do przyznania zadośćuczynienia rodzinie. Od decyzji odmawiającej przyznania tego świadczenia przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Organem właściwym do wypłaty świadczenia pieniężnego jest Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Jest ono zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.