Bruksela pozna polskie stanowiska po uzgodnieniach w nowym komitecie

Polska administracja potrzebuje zasadniczej reformy w obsłudze problematyki unijnej, aby mogła efektywnie reagować na wyzwania wynikające z członkostwa w Unii Europejskiej – alarmowano podczas prac legislacyjnych nad ustawą, która będzie podstawą utworzenia w przyszłym roku Komitetu do Spraw Europejskich i jednoczesnego zniesienia Komitetu Integracji Europejskiej, istniejącego od 1996 roku. Ustawa, po wniesieniu do niej poprawek na ostatnim przed wakacjami parlamentarnymi posiedzeniu Senatu, będzie jeszcze przedmiotem obrad Sejmu. Poprawki nie burzą głównych założeń ustawy i już teraz można powiedzieć, że zapowiada ona nowe zasady współpracy członków rządu i innych organów administracji rządowej w sprawach związanych z członkostwem Polski we Wspólnocie. Ustawodawca liczy na to, że nowe regulacje stworzą lepsze podstawy do zaangażowania ministerstw i urzędów centralnych w obsługę spraw unijnych i podejmowanie decyzji realizujących strategię polskiego członkostwa w UE.

W skład nowego komitetu mają m.in. wchodzić ministrowie z Rady Ministrów i szef kancelarii premiera (bądź wyznaczony przez niego sekretarz stanu lub podsekretarz stanu). Zadania komitetu nie są w ustawie ustalone z góry, przez ich wyliczenie w formie obowiązującej listy. Sprawy, którymi ma się zajmować, będą wskazane przez rząd, aczkolwiek w granicach nakreślonych przez ustawodawcę. Rada Ministrów – której ustawa nadaje kluczową rolę w koordynacji spraw unijnych – będzie mogła upoważnić komitet m.in. do rozpatrywania i rozstrzygania co do:

● stanowisk dotyczących dokumentów UE podlegających konsultacjom z państwami członkowskimi oraz ich ocen sformułowanych przez właściwe instytucje lub inne organy Unii,

● informowania społeczeństwa o procesach integracji europejskiej i członkostwie Polski,

● założeń do stanowisk Polski w postępowaniach przed organami sądowymi UE oraz w prowadzonych przez jej instytucje postępowaniach w sprawie naruszenia przez nasz kraj prawa unijnego.

Komitet może być także upoważniony do uzgadniania projektów stanowiska Polski wobec przygotowywanych umów międzynarodowych ustanawiających Wspólnoty Europejskie oraz UE lub określających zasady ich działania, a także stanowiska naszego kraju przedstawiane w Radzie Europejskiej czy strategii działania Polski w Unii.