Aktywniejsza walka z bezrobociem

Zwiększenie aktywizacji osób bezrobotnych, poprawa funkcjonowania urzędów pracy poprzez większą różnorodność oferowanych przez nie form pomocy, modyfikacja systemu wypłat zasiłków, wsparcie zatrudnienia i aktywizacja zawodowa osób w wieku 50+ - to główne założenia obowiązującej od 1 lutego 2009 r. ustawy z 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 6, poz. 33). W ramach powiatowych urzędów pracy wyodrębnia się centra aktywizacji zawodowej, będące wyspecjalizowanymi komórkami organizacyjnymi tych urzędów. W powiatowych urzędach pracy we współpracy z samorządem gminnym mogą być tworzone i prowadzone lokalne punkty informacyjno-konsultacyjne, które na terenie gminy realizują zadania w zakresie udzielania osobom zainteresowanym oraz pracodawcom oraz rejestrują bezrobotnych i poszukujących pracy. Zadania te mają być realizowane przede wszystkim przy wykorzystaniu systemów teleinformatycznych umożliwiających dostęp do rejestrów publicznych prowadzonych w powiatowych urzędach pracy.

Starosta będzie pozbawiał osobę zarejestrowaną statusu poszukującego pracy, jeśli poszukujący pracy np.:

nie utrzymuje kontaktu z powiatowym urzędem pracy co najmniej raz na 90 dni w celu potwierdzenia zainteresowania pomocą;

nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, który został ustalony między poszukującym pracy a tym urzędem, i nie powiadomił w terminie siedmiu dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa;

nie podjął albo przerwał indywidualny plan działania, szkolenie, studia podyplomowe, przygotowanie zawodowe dorosłych, uczestnictwo w programie specjalnym.

Pozbawienie statusu poszukującego pracy następuje na okres 120 dni. W przypadku pozbawienia statusu bezrobotnego lub poszukującego pracy na wskazany okres ponowne nabycie statusu bezrobotnego lub poszukującego pracy może nastąpić w wyniku ponownej rejestracji, po upływie tego okresu, przy spełnieniu warunków zawartych w ustawie do ich nabycia.

Informacje dotyczące osób zarejestrowanych są gromadzone przez powiatowe urzędy pracy, w szczególności w formie dokumentów elektronicznych, oraz przetwarzane i udostępniane publicznym służbom zatrudnienia przede wszystkim z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych i dokumentów elektronicznych.

Powiatowy urząd pracy, udzielając pomocy, może przygotować indywidualny plan działania dla bezrobotnego lub poszukującego pracy w celu doprowadzenia do podjęcia przez niego odpowiedniego zatrudnienia.

Starosta, na wniosek bezrobotnego, może:

udzielić pożyczki na sfinansowanie kosztów szkolenia do wysokości 400 proc. przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu podpisania umowy pożyczki, w celu umożliwienia podjęcia lub utrzymania zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

sfinansować z Funduszu Pracy koszty studiów podyplomowych należne organizatorowi studiów, do wysokości 100 proc., jednak nie więcej niż 300 proc. przeciętnego wynagrodzenia.

Starosta ma inicjować, organizować i finansować z Funduszu Pracy przygotowanie zawodowe dorosłych bezrobotnych, w celu uzyskania przez nich kwalifikacji lub umiejętności zawodowych. Przygotowanie zawodowe dorosłych odbywa się w formie: praktycznej nauki zawodu umożliwiającej przystąpienie do egzaminu kwalifikacyjnego na tytuł zawodowy lub egzaminu czeladniczego lub przyuczenia do pracy mającego na celu zdobycie wybranych kwalifikacji zawodowych lub umiejętności. Kolejne nowe zadanie starostów to inicjowanie i realizowanie programów specjalnych. Chodzi o programy, które polegają na podejmowaniu działań mających na celu dostosowanie posiadanych lub zdobycie nowych kwalifikacji i umiejętności zawodowych oraz wsparcie zagrożonych likwidacją lub istniejących i tworzonych nowych miejsc pracy;

Programy specjalne są realizowane po zaopiniowaniu przez powiatową radę zatrudnienia, a finansowane ze środków Funduszu Pracy. Łączna kwota wydatków poniesionych na realizację programów specjalnych nie może przekroczyć 10 proc. wysokości środków Funduszu Pracy.