Wynagrodzenie biegłego ustala się na podstawie rachunków

W sytuacji, w której kosztami postępowania obciążona jest strona, podstawę ustalenia wysokości wynagrodzenia rzeczoznawcy za wykonaną pracę powinnien stanowić złożony przez niego rachunek.

Strona złożyła do wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego pismo w sprawie dotyczącej awarii wodociągowej na jej posesji i skutków poawaryjnych z tym związanych. W piśmie tym wnioskodawca podał, że w związku z awarią wodociągową występował kilkakrotnie do burmistrza o likwidację wodociągu z jego posesji. Postanowieniem wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego przekazał powyższy wniosek wg właściwości do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Organ ten decyzją umorzył postępowanie dotyczące linii wodociągowej przebiegającej przez działki i wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie stanu technicznego budynku mieszkalnego, wyznaczając jednocześnie termin oględzin. W ich wyniku zobowiązano inwestora do wykonania oceny technicznej budynku, sporządzonej przez osobę posiadającą przygotowanie zawodowe do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w odpowiedniej specjalności, przedstawiającej jednocześnie ewentualny sposób usunięcia powstałych uszkodzeń. Ostatecznie wymagana opinia nie została dostarczona przez inwestora, w związku z czym organ nadzoru budowlanego zlecił jej wykonanie zastępczo przez inną osobę uprawnioną, na koszt osoby zobowiązanej do jej dostarczenia.

WSA podkreślił, że przedmiotem kontroli było rozstrzygnięcie wydane w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania związanych ze sporządzeniem oceny stanu technicznego obiektu budowlanego i zobowiązania do ich uiszczenia właściciela tego obiektu.

Zgodnie z treścią art. 262 par. 1 k.p.a. stronę obciążają te koszty postępowania, które wynikły z jej winy (pkt 1) lub zostały poniesione w jej interesie lub na jej żądanie, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (pkt 2). Na obowiązek uiszczenia określonych kosztów postępowania przez stronę mogą wskazywać również przepisy ustaw szczególnych. Takim przepisem jest regulacja zawarta w art. 81c ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn.). Zgodnie nim organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego mogą w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego nałożyć w drodze postanowienia na uczestników procesu budowlanego właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Odnosząc się do zarzutów skargi, WSA podkreślił, że pismo skarżącego nie wszczynało postępowania dotyczącego stanu technicznego budynku, a jedynie stanowiło informację o jego uszkodzeniu. Informacja ta stanowiła podstawę do wszczęcia postępowania z urzędu przez organy nadzoru budowlanego. A w konsekwencji do obciążenia kosztami dostarczenia opinii technicznej właściciela budynku - art. 81c ust. 2. Oznacza to, że zobowiązanie skarżącego do zwrotu kosztów związanych ze sporządzeniem ekspertyzy technicznej co do zasady było słuszne. Natomiast przyczyną uchylenia kwestionowanego postanowienia było po pierwsze to, że organy, ustalając wysokość kosztów postępowania, nie wskazały, co na te koszty się składa. Nadto w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego wysokość kosztów sporządzenia tej ekspertyzy. Podstawę zaś ustalenia wysokości wynagrodzenia rzeczoznawcy za wykonaną pracę powinien stanowić złożony przez niego rachunek. Przy czym organy zobowiązane są do dokonania oceny wysokości kosztów w nim wskazanych z uwzględnieniem wymaganych kwalifikacji, potrzebnego do wydania ekspertyzy czasu i nakładu pracy.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 321/10

Oprac. Hanna Wesołowska

@RY1@i02/2010/219/i02.2010.219.207.008a.001.jpg@RY2@

Borys Budka, radca prawny, radny Rady Miasta Zabrza

Podzielam stanowisko wyrażone w sentencji przywołanego orzeczenia. W mojej ocenie nie powinno budzić żadnych wątpliwości, iż koszty postępowania administracyjnego powinny być określone w sposób precyzyjny. Obowiązek ten ciąży na właściwym organie, który powinien dokonać niezbędnej weryfikacji kosztów, w szczególności w sytuacjach, gdy to strona postępowania zostanie tymi kosztami obciążona. Tak też dzieje się, gdy organ posługuje się opinią np. biegłego, który po sporządzeniu opinii powinien przedstawić organowi stosowny rachunek, który oczywiście też podlega sprawdzeniu. Dopiero po dokonaniu takiej weryfikacji, czyli uznaniu przez organ zasadności poniesionych kosztów, należy wydać stosowne postanowienie. Dodatkowo, co podkreślono w orzeczeniu wojewódzkiego sądu administracyjnego, organ ma obowiązek dokładnego uzasadnienia faktycznego, na jakiej podstawie i w oparciu o jakie wyliczenia dokonano ostatecznego ustalenia kosztów postępowania.