Powiadomienie nie może zastępować decyzji określającej dług celny

Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego i wynika ze zgłoszenia celnego. W przypadku zakwestionowania jego wysokości, organ celny zobowiązany jest do określenia jego wysokości prawnie należnej, w formie decyzji administracyjnej. Niedopuszczalne jest zastępowanie decyzji określającej kwotę długu celnego decyzją o powiadomieniu dłużnika o retrospektywnym zarejestrowaniu kwoty długu celnego.

Spółka działająca przez agencję celną zgłaszała do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu świeże, importowane winogrona. W przedmiotowych zgłoszeniach celnych z września 2005 r. i października 2004 r. towar zaklasyfikowano do pozycji Taryfy celnej CN 0806 10 90 00 ze stawką celną 0 proc. Do zgłoszeń celnych dołączono m.in: faktury, świadectwa fitosanitarne, świadectwa pochodzenia EUR.1, świadectwa zgodności ze wspólnotowymi standardami jakości handlowej dla świeżych owoców i warzyw.

Organ celny przeprowadził w spółce kontrolę i zarzuciły, że podatniczka stosowała niewłaściwą stawkę celną.

Ostatecznie spółka zaskarżyła decyzje i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił jej skargi. Sąd zauważył, że we Wspólnotowym Kodeksie Celnym (WKC) zgłoszenie celne rozumiane jest jako czynność, poprzez którą osoba wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru procedurą celną.

Sąd podkreślił, że zgłoszenia celne należy uznać za oświadczenia woli skarżącej co do m.in. kodu CN dla sprowadzonego towaru oraz w zakresie wysokości długu celnego. Przy formalnym wypełnieniu właściwych pozycji dokumentu SAD, bez względu na ich poprawność, organ celny ma obowiązek przyjąć taki dokument, jeżeli wraz z nim następuje przedstawienie towaru. Konstrukcja zgłoszenia celnego i wynikającego z niego długu celnego rozumianego jako obowiązek uiszczenia należności celnych wyklucza możliwość ingerowania na etapie przyjęcia zgłoszenia celnego w treść tego dokumentu przez funkcjonariusza celnego.

Ponadto sąd zauważył, że dług celny oznacza nałożony na osobę obowiązek uiszczenia należności celnych przywozowych, które stosuje się do towarów określonych zgodnie z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego i wynika ze zgłoszenia celnego. W przypadku zakwestionowania jego wysokości organ celny zobowiązany jest do określenia jego wysokości prawnie należnej, w formie decyzji administracyjnej. Jak podkreślił sąd, długu celnego rozumianego jako zobowiązania do uiszczenia należności celnych, czyli publicznoprawnych, nie można domniemywać.

W ocenie sądu wydane w sprawie decyzje rozstrzygały o powiadomieniu o zaksięgowaniu retrospekcyjnym kwoty uzupełniającej dług celny, natomiast nie rozstrzygały o wysokości długu prawnie należnego ani o taryfikacji towaru do odpowiedniego kodu CN i zastosowanej stawce celnej.

Wskazane naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na jego wynik, gdyż skarżąca została pozbawiona możliwości kwestionowania decyzji określającej niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego. Zaksięgowanie retrospektywne ani też powiadomienie o tym dłużnika nie są czynnościami kreującymi dług celny. Niedopuszczalne jest zastępowanie decyzji określającej kwotę długu celnego decyzją o powiadomieniu dłużnika o retrospektywnym zarejestrowaniu kwoty długu celnego.

opracowała Aleksandra Tarka