Jak rozliczać import towarów na teren Unii Europejskiej

Każdy towar przywożony na teren Unii Europejskiej ma status towaru niewspólnotowego i nie może być wwieziony do UE, jeżeli nie przejdzie odprawy celnej i nie otrzyma statusu towaru wspólnotowego. Proces ten wiąże się jednak z koniecznością zapłaty cła. Jednak jeżeli podatnik przywiezie towary w ramach procedury odprawy czasowej, nie będzie musiał uiszczać opłat celnych w pełnej wysokości.

Procedura odprawy czasowej pozwala na używanie na obszarze UE produktów mających status towarów niewspólnotowych, które później będą wywiezione bez dokonywania zmian, z wyjątkiem wynikającego ze zwykłego zużycia obniżenia ich wartości. Towary objęte procedurą odprawy czasowej mogą być całkowicie lub częściowo zwolnione z cła, a w dodatku nie mają do nich zastosowania środki polityki handlowej. Z całkowitego zwolnienia z cła mogą skorzystać tylko określone grupy towarów, wskazane w rozporządzeniu komisji (EWG) nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy wykonawcze w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. WE L 253 z 11 października 1993, z późn. zm.).

Towary nieznajdujące się na liście towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła albo takie, które nie spełniają wszystkich warunków niezbędnych dla uzyskania pozwolenia na objęcie towarów procedurą odprawy czasowej, mogą skorzystać z odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła.

Częściowe zwolnienie polega na tym, że importer zamiast pełnego cła zapłaci tylko 3 proc. od kwoty, która miałaby zostać uiszczona za towary, gdyby zostały dopuszczone do obrotu w dniu, w którym zostały objęte procedurą odprawy czasowej, za każdy miesiąc lub część miesiąca, w którym towary objęte były procedurą odprawy czasowej. Kwota należności przywozowych nie może być wyższa od cła, które importer zapłaciłby za towary dopuszczone do obrotu. Warto jednak pamiętać, że przy obliczaniu maksymalnej kwoty nie uwzględnia się odsetek, które mogłyby mieć zastosowanie.

Osoba, która chce skorzystać z odprawy czasowej, powinna uzyskać pozwolenie od organów celnych. Jest ono udzielane na wniosek osoby, która użytkuje towary lub organizuje ich użytkowanie. Wniosek powinien być złożony przed dokonaniem wwozu towarów, ale przepisy prawa celnego przewidują instytucje ,,wstecznego pozwolenia". Takie pozwolenie obowiązuje jednak od daty złożenia wniosku. [Przykład 1]

Sam wniosek może być złożony na wiele sposobów. Po pierwsze, wnioskodawca może ubiegać się o wydanie pozwolenia poprzez złożenie pisemnego zgłoszenia celnego na jednolitym dokumencie administracyjnym (SAD). Po drugie, jeżeli podatnik dopiero planuje przywóz towarów i chce załatwić wszystkie formalności wcześniej, powinien sporządzić wniosek wg wzoru określonego w załączniku 67 do rozporządzenia wykonawczego komisji (EWG) nr 2454/93. Na takim samym formularzu wniosek składają podatnicy, którzy ubiegają się o pozwolenie z mocą wsteczną oraz w przypadku stosowania procedury uproszczonej wpisu do rejestru lub zgłoszenia niekompletnego. Po trzecie, wniosek dotyczący części towarów, takich jak: środki transportu, rzeczy osobistego użytku i towary do celów sportowych przywożone przez podróżnego, majątek marynarzy, używany na statkach biorących udział w międzynarodowym ruchu morskim, może być sporządzony za pomocą zgłoszenia ustnego. Jednak w tym przypadku trzeba wypełnić formularz stanowiący załącznik do rozporządzenia ministra finansów z 22 lipca 2011 r. w sprawie wzorów formularzy stosowanych w sprawach celnych (Dz.U. nr 166, poz. 995).

Od tego, jaki sposób złożenia wniosku wybierze podatnik, zależy właściwość miejscowa urzędu celnego, w którym wniosek powinien być złożony.

Wniosek o pozwolenie na korzystanie z procedur odprawy czasowej może być złożony w każdym urzędzie celnym, w którym możliwe jest zastosowanie tej procedury. Jednak jeżeli podatnik zdecyduje się sporządzić wniosek na formularzu z załącznika art. 67 rozporządzenia wykonawczego do kodeksu celnego, wówczas dokument będzie musiał być złożony do organu celnego właściwego ze względu na miejsce, gdzie towary będą wykorzystywane.

Złożenie wniosku nie gwarantuje uzyskania pozwolenia. Zostanie ono wydane tylko wtedy, gdy organy celne będą w stanie zapewnić właściwy dozór i kontrolę procedury bez konieczności ponoszenia nieracjonalnych kosztów. W dodatku stan towaru musi pozwalać na jego identyfikację. Wnioskodawca zostanie poinformowany o decyzji w sprawie wydania pozwolenia lub powodach, dla których wniosek został odrzucony, w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku lub daty, w której organy celne otrzymały wszystkie wymagane uzupełnienia lub informacje dodatkowe. Jeżeli organy celne wydadzą pozwolenie, określą w nim termin, w którym towary będą musiały być ponownie wywiezione. Przepisy wskazują jednocześnie, że termin ten musi być wystarczająco długi, aby mógł być osiągnięty cel, w jakim towary zostały przywiezione. Z drugiej jednak strony pozwolenie może być wydane maksymalnie na 24 miesiące. W wyjątkowych okolicznościach istnieje możliwość przedłużenia tego terminu.

Warto zwrócić uwagę, że nie zawsze towary będą musiały być wywiezione po upływie terminu ważności pozwolenia. W przypadku próbek zakończenie procedury odprawy czasowej może nastąpić przez przedstawienie dowodu, że towary zostały zużyte, zniszczone lub nieodpłatnie rozdane publiczności na imprezach. Posiadacz towarów może też zdecydować się na dopuszczenie ich do obrotu.

Po upływie terminu ważności pozwolenia, o ile nie zostanie ono przedłużone, dług celny nie powstanie, jeżeli towary, które korzystały z całkowitego zwolnienia z cła, zostaną wywiezione poza obszar UE. Natomiast dług celny powstanie, kiedy użytkownik towarów objętych odprawą czasową zdecyduje się na pozostawienie ich w Unii albo gdy dopuści się złamania przepisów prawa celnego. Jednak art. 859 rozporządzenia wykonawczego zawiera katalog dozwolonych naruszeń, które nie powodują powstania długu celnego. Przykładowo użytkownik towarów nie będzie musiał zapłacić cła, jeżeli użył towarów w warunkach innych, niż było to przewidziane w pozwoleniu, o ile użycie takie było dozwolone w przypadku wystąpienia z odpowiednim wnioskiem. Jeżeli zaś naruszenie było poważne, wówczas za towary trzeba będzie zapłacić cło oraz odsetki wyrównawcze. Wysokość cła ustala się, co do zasady, w oparciu o elementy kalkulacyjne właściwe dla towarów w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego o objęcie tych towarów procedurą odprawy czasowej. Jednak przepisy prawa celnego przewidują od tej zasady wyjątki.

Dług celny powstanie również wtedy, gdy wywiezione zostały towary objęte odprawą czasową z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych. W takim wypadku kwota obliczana jest za cały okres trwania procedury i pobierana na zakończenie procedury - jest to iloczyn liczby miesięcy trwania procedury i 3 proc. kwoty należności, która miałaby zostać uiszczona za te towary, gdyby zostały dopuszczone do obrotu w dniu, w którym objęte zostały procedurą. Obliczenie kwoty długu celnego następuje w zgłoszeniu celnym o objęcie towaru przeznaczeniem powrotnego wywozu. [Przykład 2]

Warto pamiętać, że w przypadku, kiedy podatnik zdecyduje się zakończyć procedurę odprawy czasowej nie wywożąc towaru, tylko dopuszczając ją do obrotu, kwota należności powinna być obliczona w zgłoszeniu celnym o objęcie towarów procedurą dopuszczenia do obrotu i suma należności celnych powinna odpowiadać kwocie wskazanej w zgłoszeniu o objęcie towaru procedurą odprawy czasowej.

Osoba składająca wniosek o pozwolenie na korzystanie z procedur odprawy czasowej zostanie poinformowana o decyzji w sprawie wydania pozwolenia lub powodach, dla których wniosek został odrzucony, w terminie 30 dni od daty złożenia wniosku lub daty, w której organy celne otrzymały wszystkie wymagane uzupełnienia lub informacje dodatkowe

Tak. Organ celny rozpatrujący wniosek o wydanie pozwolenia wyraża zgodę na objęcie towarów wnioskowaną procedurą, bez zachowania wymogu wydania pozwolenia.

Może się to odbyć w ten sposób, że jednostka rozpatrująca wniosek powiadamia telefonicznie, faksem lub pocztą elektroniczną jednostkę, do której złożone zostało zgłoszenie celne, że wniosek o wydanie pozwolenia wpłynął do urzędu i że będzie pozytywnie rozpatrzony. Następnie, w terminie późniejszym, organ celny wydaje pozwolenie we właściwej formie i w polu wzoru pozwolenia dotyczącym terminu ważności pozwolenia wpisuje datę faktycznego objęcia towaru procedurą albo datę złożenia wniosku.

Podatnik nie zapłaci cła za produkty, które objęte zostały całkowitym zwolnieniem z cła. Jednak będzie musiał obliczyć w deklaracji wywozowej kwotę długu celnego, która powstanie w stosunku do towarów częściowo zwolnionych z cła. Żeby obliczyć należności do zapłacenia, musi zostać wyliczone cło, które podatnik musiałby zapłacić, gdy nie objął towarów procedurą odprawy czasowej. Cło oblicza się, mnożąc wartość celną przez stawkę celną. Na odkurzacze obowiązuje 2,2-proc. stawka celna, zatem cło wyniesie 10 000 zł x 2,2 proc. = 220 zł.

Następnie należy obliczyć kwotę należności związaną z odprawą czasową, mnożąc liczbę miesięcy trwania procedury przez 3 proc. kwoty należności, która miałaby zostać uiszczona za te towary, gdyby zostały dopuszczone do obrotu w dniu, w którym objęte zostały procedurą, czyli 3 miesiące x (3 proc. x 220 zł) = 3 x 6,6 zł = 19,8 zł.

● środki transportu drogowego, morskiego powietrznego i szynowego,

● palety i kontenery,

● rzeczy osobistego użytku i towary do celów sportowych przywożone przez podróżnych,

● towary przywożone w celu likwidacji klęsk żywiołowych,

● nośniki dźwięku, obrazu lub danych,

● materiały reklamowe,

● wyposażenie zawodowe,

● materiały pedagogiczne i naukowe,

● towary służące do testów lub podlegające testom,

● formy, szkice, narzędzia pomiarowe, kontrolne lub badawcze oraz podobne artykuły,

● próbki,

● zastępcze środki produkcji,

● towary przywożone na targi, wystawy lub podobne imprezy,

● części zamienne.

@RY1@i02/2011/229/i02.2011.229.071001100.803.jpg@RY2@

Wniosek

Paulina Bąk

paulina.bak@infor.pl

Art. 140 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. WE L 302 z 19 października 1992 r. z późn. zm.).