Sąd nie powinien żądać wezwania

Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi do sądu na działanie organu podatkowego II instancji jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności (decyzje, postanowienia, pisemne interpretacje indywidualne) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Powstaje jednak pytanie, czy w przypadku bezczynności organu w sprawach podatkowych - a więc gdy organ w wyznaczonym przez prawo czasie nie wyda żadnej decyzji - skarga do sądu powinna być poprzedzona wcześniejszym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.

WSA w Poznaniu postanowieniem z 30 marca 2011 r. (III SA/Po 2/11) odrzucił skargę podatnika na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, bowiem nie poprzedził skargi wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się NSA, który postanowieniem z 14 lipca 2011 r. (II FSK 1262/11, prawomocne) uchylił to orzeczenie. Sąd stwierdził, że w sytuacji bezczynności SKO skierowana do sądu skarga na bezczynność nie musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W postępowaniu podatkowym środek ten jest przewidziany tylko dla aktów i czynności organu podatkowego, a nie stanu bezczynności.

przemyslaw.molik@infor.pl

Art. 3, art. 52 par. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).