Ocena projektu musi być zgodna z obowiązującymi przepisami

Ustalenie przez sąd administracyjny, czy ocena projektu została przeprowadzona przez organ zgodnie z prawem, obejmuje kontrolę zgodności tej oceny z przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz z aktami określającymi realizację danego programu operacyjnego.

Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu zgłoszonego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013, Priorytet 8 Społeczeństwo Informacyjne - zwiększenie innowacyjności gospodarki, działanie 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej. Fundacja Rozwoju pismem poinformowała spółkę, że złożony projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej. Następnie poinformowała, że złożony przez spółkę protest został rozpatrzony negatywnie. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji po rozpoznaniu odwołania spółki stwierdził, że protest został rozpatrzony w sposób właściwy. Organ odwoławczy uznał za wadliwą ocenę projektu w zakresie kryterium nr 4 i 6. Przyjął jednak, że jeśli przynajmniej jedno kryterium oceny merytorycznej nie zostanie spełnione, wniosek o dofinansowanie otrzymuje negatywną ocenę, "czyli nie może zostać rekomendowany do uzyskania dofinansowania". Od powyższego rozstrzygnięcia spółka wniosła skargę, którą WSA oddalił. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że kontrolowane rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o art. 30b ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Sąd I instancji podał, że podstawę rozstrzygnięcia stanowił także par. 17 ust. 1 procedury odwoławczej w ramach PO IG, stanowiącej załącznik 4.4. do szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013. Zdaniem sądu przy ocenie wniosku o dofinansowanie zostały zastosowane wszystkie obowiązujące procedury, w tym zasady określone w Regulaminie przeprowadzania konkursu obowiązującego w ramach Działania 8.1 PO IG Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej. Sąd podzielił pogląd instytucji pośredniczącej, że skarżąca w sposób niewystarczający zidentyfikowała grupę potencjalnych odbiorców, posługując się bardzo ogólnymi kryteriami. Wobec nieuzasadnienia wysokości prognozowanych przychodów nie jest możliwa weryfikacja relacji nakładów i rezultatów w ramach projektu. Nie można więc stwierdzić, że środki w ramach projektu zostaną wykorzystane w sposób efektywny. Od wyroku spółka wniosła skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę. Wskazał m.in., że dokumenty obowiązujące przy realizacji programu operacyjnego mają umocowanie w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, są skierowane do nieokreślonego indywidualnego kręgu adresatów, określają ich prawa i obowiązki w postępowaniu o dofinansowanie projektu i są dla nich wiążące. Spełniają zatem kryteria źródeł prawa w szerszym znaczeniu.

NSA uznał, że regulacje te wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi stanowią podstawę sądowej kontroli legalności oceny projektu. Ustalenie w procesie badania przez sąd administracyjny, czy ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem (lub w sposób naruszający prawo), obejmuje kontrolę zgodności tej oceny zarówno z przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jak i z aktami określającymi realizację danego programu operacyjnego. Sąd kasacyjny dodatkowo wskazał, że kryteria wyboru projektów, których propozycje przygotowuje instytucja zarządzająca, są zatwierdzane przez Komitet Monitorujący. Wiążą one wszystkich uczestników konkursu, co wynika z art. 29 ust. 1 pkt 6 u.z.p.p.r. NSA podzielił stanowisko sądu I instancji dotyczące niespełnienia przez spółkę wszystkich kryteriów projektu.

Wyrok NSA z 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1377/10.

Szczepan Borowski

asystent sędziego NSA