Zakład wodociągowy nie może od razu odciąć wody

Prowadzone co roku przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) postępowania wyjaśniające dowodzą, że część gminnych przedsiębiorstw wodociągowych stosuje wzorce umowne, które zawierają niedozwolone klauzule. Jedno z takich przedsiębiorstw wymagało od klientów zapłaty za usługi w terminie 14 dni od daty wystawienia faktury. Zgodnie z prawem termin uiszczenia należności za dostarczaną wodę i odprowadzone ścieki nie może być krótszy niż 14 dni od daty wysłania lub dostarczenia faktury. Minimalny obowiązek, jaki prawo nakłada na przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, to wysłanie faktury konsumentowi nie później niż 14 dni przed terminem płatności wskazanym w rachunku.

W stosowanej praktyce faktura mogła być wysłana lub dostarczona w terminie późniejszym, niż została wystawiona. Zdaniem prezes UOKiK opisane zachowanie przedsiębiorcy naruszało interesy konsumentów, gdyż mogło doprowadzić do sytuacji, w której skrócony zostanie zagwarantowany w przepisach prawa termin na uiszczenie należności z tytułu dostarczania wody i odprowadzania ścieków. W konsekwencji mogło dojść do tego, że konsumenci, nie z własnej winy, nie będą w stanie terminowo wywiązać się z obowiązku płatności na rzecz dostawcy. Z zakwestionowanych wzorców wynikało bowiem, że wyłącznie w gestii przedsiębiorstwa pozostaje kwestia daty wysłania lub doręczenia rachunku konsumentowi. Termin wysłania bądź dostarczenia faktury ma natomiast bezpośrednie przełożenie na to, jaki czas będzie przysługiwał konsumentom na dokonanie płatności.

Prezes UOKiK zakwestionowała także postanowienie, zgodnie z którym przedsiębiorstwo mogło rozwiązać umowę z klientem bez wypowiedzenia, w przypadku gdy nie wywiązywał się on z obowiązku terminowego regulowania opłat za usługi. Oznaczało to możliwość odcięcia wody konsumentowi z powodu każdego, nawet jednodniowego, opóźnienia w zapłacie należności. Tymczasem zgodnie z prawem odcięcie dostaw wody jest możliwe dopiero, gdy odbiorca usług nie uiścił należności za pełne dwa okresy obrachunkowe następujące po dniu otrzymania upomnienia w sprawie uregulowania zaległej opłaty. Przy tym należy zauważyć, że na przedsiębiorcy ciążą w takim przypadku obowiązki wynikające z art. 8 ust. 2 i 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, dotyczące udostępnienia zastępczego punktu poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi oraz uprzedniego zawiadomienia odpowiednich organów i odbiorcy usług.

Prezes UOKiK nałożyła na przedsiębiorstwo karę finansową, a także nakazała zaprzestanie stosowania niedozwolonych praktyk oraz modyfikację treści wzorców umów zawierających niezgodne z prawem postanowienia.

Jeszcze w trakcie postępowania przedsiębiorstwo zaniechało stosowania większości z kwestionowanych przez urząd praktyk. Decyzja nie jest ostateczna. Przedsiębiorstwo odwołało się do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

adam.makosz@infor.pl

Decyzja prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Delegatura w Katowicach) z 30 listopada 2010 r., sygn. RKT - 41/2010.