Kapsułki mogą, ale nie muszą być opakowaniem

Resort środowiska opracował projekt rozporządzenia w sprawie przykładowego wykazu wyrobów, które uznaje się albo nie za opakowanie. Zgodnie z ustawą o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. z 2013 r. poz. 888) opakowaniem jest wyrób wykonany z jakiegokolwiek materiału, przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji produktów, od surowców do towarów przetworzonych.

Jak zauważa dr Bartosz Draniewicz z Kancelarii Prawa Gospodarczego i Ekologicznego, definicja ta jest bardzo szeroka.

- Ma to na celu uszczelnienie systemu gospodarowania opakowaniami i odpadami opakowaniowymi - wyjaśnia.

By ułatwić przedsiębiorcom, którzy wprowadzają na rynek produkty w opakowaniach, określenie tego, co w myśl przepisów jest opakowaniem, resort opracował ściągawkę. To ważne, bo wprowadzający na rynek opakowania jest zobowiązany do uiszczania opłaty produktowej.

I tak przykładami opakowań są: folie pokrywające opakowania płyt CD, torebki do wysyłania pocztą katalogów i czasopism, ozdobne podkładki pod ciasta sprzedawane razem z nim, rolki, tuby oraz cylindry, wokół których nawijany jest giętki materiał (np. folia z tworzywa sztucznego, aluminium, papier). Opakowaniami są także doniczki kwiatowe (ale przeznaczone do sprzedaży i transportu roślin), szpule na płyty CD (tylko sprzedawane z płytami), wieszaki na ubrania (sprzedawane razem z ubraniami), pudełka od zapałek, opakowania zapewniające sterylność (torby, tacki) czy kapsułki do urządzeń do przygotowywania napojów (np. z kawą, kakao, mlekiem), ale tylko jeśli są puste po użyciu.

Za opakowania uważa się także wyroby, które służą do zapakowania towaru w punktach sprzedaży (papierowe i foliowe torby na zakupy, jednorazowe talerze i kubki, folia spożywcza, aluminiowa czy na ubrania wyczyszczone w pralniach).

Do opakowań nie zaliczają się zaś torebki herbaty, warstwy wosku pokrywające ser, skóry kiełbas, wkłady atramentowe do drukarek, opakowania na płyty CD, DVD i kasety wideo (sprzedawane razem z nimi), rozpuszczalne torebki na detergenty, znicze nagrobne (pojemniki na świeczki).

- Wykaz stanowi ułatwienie przede wszystkim dla zwykłego czytelnika ustawy, ponieważ treść rozporządzenia jest oparta na załączniku do dyrektywy opakowaniowej 94/62/WE, de facto je powielając (w zakresie przykładów) - zwraca uwagę dr Draniewicz.

Za opakowanie uznaje się jego część składową oraz złączony z nim element pomocniczy. I to też nastręcza pewne trudności interpretacyjne.

- Kieliszki sprzedawane w zestawie z butelką wódki, ale w jednym opakowaniu raczej nie powinny być uznawane za element pomocniczy opakowania, choć są elementem pomocniczym do konsumpcji - zaznacza dr Draniewicz.

Zgodnie z rozporządzeniem są to jednak np. etykiety powiązane bezpośrednio lub dołączone do produktu; szczoteczka do nakładania tuszu do rzęs stanowiąca część zamknięcia opakowania, zszywki, koszulki foliowe, miarki, stanowiące element zamknięcia pojemnika dla detergentów.

- Co niezwykle ważne i tak decyduje ostatecznie definicja z ustawy, ponieważ rozporządzenie nie może być z nią sprzeczne. Ale niektóre przykłady są wątpliwe również na gruncie dyrektywy - podkreśla dr Draniewicz.

Ważne

Kieliszki sprzedawane w zestawie z butelką wódki nie powinny być uznawane za element pomocniczy opakowania

Piotr Szymaniak

 piotr.szymaniak@infor.pl

Projekt w trakcie konsultacji