Komentarze

Przedostatnia, IX już część komentarza do ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2013 r. poz. 21 z późn. zm.; dalej: n.u.o.) porusza tematykę związaną z administracyjnymi karami pieniężnymi (art. 194-202 n.u.o.), zmianami w ustawie z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (dalej: p.o.ś.) (art. 207 n.u.o.) oraz rozpoczyna omawianie przepisów przejściowych (art. 222-233 n.u.o.).

N.u.o. wprowadza w art. 194-202 przesłanki oraz zasady wymiaru administracyjnych kar pieniężnych odrębnie od p.o.ś. Kary nakłada wojewódzki inspektor ochrony środowiska (WIOŚ) na podstawie decyzji administracyjnej. O ile określony w art. 194 n.u.o. katalog naruszeń, za które jest wymierzana administracyjna kara pieniężna, jest konkretny, o tyle podstawy wskazane w art. 199 n.u.o. do ustalenia wysokości tejże kary są określone ogólnikowo. Biorąc pod uwagę, że wysokość kary za naruszenia wynikające z katalogu określonego w art. 194 n.u.o. zostały określone widełkowo od 1000 zł do 1 000 000 zł, ich wymiar za to samo przewinienie może się różnić zasadniczo w zależności od oceny konkretnego WIOŚ. Organ ten musi bowiem samodzielnie dokonać oceny wpływu naruszenia na życie i zdrowie ludzi oraz środowisko, a także skutki naruszenia oraz wielkość zagrożenia.

W zakresie naruszenia obowiązku sprawozdawczości n.u.o. zawiera w art. 200 osobną regulację odnoszącą się do wymiaru kary. Dopuszczalny jest wówczas wielokrotny wymiar kary, przy czym maksymalną łączną jej wysokość w danym roku kalendarzowym określono na kwotę 8500 zł. W przypadku braku sprawozdania w terminie wynikającym z przepisów kara wynosi 500 zł, zaś w przypadku nieprzekazania sprawozdania pomimo wezwania do tej czynności przez WIOŚ - 2000 zł. Oznacza to, że WIOŚ może maksymalnie 5 razy w roku wyznaczać dodatkowy termin na złożenie sprawozdania i wymierzać karę.

Wpływy z administracyjnych kar pieniężnych przekazywane są na rachunek Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, co oznacza, iż środki te będą wykorzystywane na poprawę środowiska naturalnego, na działania edukacyjne z tym związane. Można uznać, iż wypełnia to podstawową zasadę ochrony środowiska, że zanieczyszczający płaci i w pewnym sensie rekompensuje swoje negatywne działania w innym obszarze związanym z ochroną środowiska, zdrowia i życia ludzkiego.

Najistotniejszą zmianą w p.o.ś. wprowadzoną przepisami n.u.o. jest usytuowanie w p.o.ś. kompleksowej regulacji dotyczącej pozwolenia na wytwarzanie odpadów. Według uzasadnienia do projektu n.u.o. - dodanie nowego art. 180a oraz zmiany w art. 181, 184, 186 i 188 p.o.ś. wynikają z rezygnacji z dotychczasowych niektórych wymagań formalno-prawnych związanych z wytwarzaniem odpadów. Wskazać należy, iż n.u.o. odnosi się tylko w jednym wypadku do wytwarzania odpadów - w zezwoleniu na przetwarzanie odpadów trzeba obecnie podać też odpady wytwarzane w związku z tym przetwarzaniem.

Odnosząc się do przepisów przejściowych, zgrupowanych w rozdziale 2 działu XI n.u.o., warto w szczególności zwrócić uwagę na:

- art. 222 n.u.o. umożliwiający dalsze prowadzenie na podstawie dotychczasowych decyzji działalności w zakresie odzysku odpadów w procesie R14 i R15,

- art. 225 n.u.o., zgodnie z którym zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane przez marszałka województwa na podstawie art. 13 ust. 4 s.u.o., zezwolenia na spalanie odpadów ze względów bezpieczeństwa poza instalacjami lub urządzeniami,

- art. 231 n.u.o., na podstawie którego wygasły decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami niebezpiecznymi oraz decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami, straciły ważność złożone informacje o wytwarzanych odpadach i o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, zachowały ważność dotychczasowe pozwolenia na wytwarzanie odpadów,

- art. 232 n.u.o. dotyczący prawnego statusu dotychczasowych zezwoleń na zbieranie odpadów oraz zezwoleń na odzysk lub unieszkodliwianie odpadów wydanych na podstawie s.u.o.

Dziewiąta część komentarza uwzględnia stan prawny na 20 stycznia 2014 r.

Poprzednie części komentarza opublikowaliśmy w DGP:

● nr 97 z 21 maja 2013 r.,

● nr 121 z 25 czerwca 2013 r.,

● nr 141 z 23 lipca 2013 r.,

● nr 165 z 27 sierpnia 2013 r.

● nr 185 z 24 września 2013 r.

● nr 210 z 29 października 2013 r.

● nr 228 z 26 listopada 2013 r.

● nr 243 z 17 grudnia 2013 r.

Przeoczyłeś tygodnik? Znajdziesz go w dotychczasowych wydaniach dgp na

@RY1@i02/2014/018/i02.2014.018.21500010b.804.jpg@RY2@

Joanna Wilczyńska ekspert ochrony środowiska ekokancelarii

Joanna Wilczyńska

ekspert ochrony środowiska ekokancelarii

@RY1@i02/2014/018/i02.2014.018.21500010b.805.jpg@RY2@

Aneta Mostowska radca prawny ekokancelarii

Aneta Mostowska

radca prawny ekokancelarii

@RY1@i02/2014/018/i02.2014.018.21500010b.806.jpg@RY2@

Łukasz Budziński adwokat ekokancelarii

Łukasz Budziński

adwokat ekokancelarii