Zezwolenie na prowadzenie schroniska nie dotyczy lokalizacji
Wystąpiłem do gminy o wydanie zezwolenia na prowadzenie schroniska dla bezdomnych zwierząt w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Burmistrz odmówił. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zapisy planu miejscowego określają inne przeznaczenie terenu, na którym ma być wykonywana działalność. Czy burmistrz, odmawiając wydania zezwolenia na taką działalność, mógł się powołać na zapisy planu miejscowego?
Nie. Burmistrz nie mógł odmówić wydania zezwolenia, powołując się na zapisy planu miejscowego. Zezwolenie na prowadzenie schroniska dla bezdomnych zwierząt nie dotyczy prowadzenia działalności na konkretnie wskazanej nieruchomości (por. wyrok WSA w Łodzi z 6 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 235/10). Kwestia zaś ewentualnego urządzenia schroniska na nieruchomości położonej na terenie o innym przeznaczeniu, określonym w planie miejscowym lub też w razie jego braku - bez stosownej decyzji o warunkach zabudowy, stanowić może co najwyżej podstawę do podjęcia stosownych działań w trybie art. 59 ust. 3 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (por. wyrok NSA z 21 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 6/08). Zgodnie z tym przepisem, w przypadku zmiany zagospodarowania terenu bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może w drodze decyzji nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania.
Szczegółowe wymogi dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej w powyższym zakresie powinna określić rada gminy.
Ponadto należy wyjaśnić, że wyłączne kompetencje do określenia wymagań, jakie musi spełniać przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na prowadzenie schroniska dla bezdomnych zwierząt, posiada rada gminy. Natomiast kompetencje organu gminy właściwego do podjęcia decyzji o udzieleniu zezwolenia (wójt, burmistrz, prezydent miasta) sprowadzają się do ustalenia i ewentualnego sprawdzenia, czy przedsiębiorca spełnia warunki określone w uchwale rady (stanowiącej przepisy prawa miejscowego), wymagane dla wykonywania działalności objętej zezwoleniem.
Leszek Jaworski
Podstawa prawna
Art. 6 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 584 ze zm.).
Art. 7 ust. 1 pkt 3 ust. 3 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu