Miejscem pracy przedsiębiorcy jest jego firma

Wątpliwość związana jest z art. 42 par. 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.), zgodnie z którym pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Jednakże orzecznictwo stoi na stanowisku, że dokonanie doręczenia w miejscu prowadzenia przez osobę fizyczną działalności gospodarczej należy traktować jako miejsce pracy, o którym mowa w art. 42 par. 1 k.p.a. Tak stwierdził NSA w wyroku z 17 kwietnia 2018 r. (sygn. akt II OSK 2663/17). Zdaniem tego sądu miejsce pracy, o którym mowa w art. 42 par. 1 k.p.a., nie może być rozumiane w wąskim zakresie – czyli jako to, w którym zatrudniony jest tylko pracownik. NSA wyjaśnił, że miejsce zamieszkania i miejsce pracy to takie lokalizacje, w których istnieje duże prawdopodobieństwo przebywania adresata pisma, tym samym z nimi wiąże się domniemanie, że pismo zostanie doręczone adresatowi w sposób dający gwarancję zapoznania się z jego treścią, a w konsekwencji ochronę praw w postępowaniu. We współczesnych realiach zakład pracy to nie tylko miejsce najemnej pracy osób, lecz także miejsce, w którym koncentrują się gospodarcze interesy podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Gdyby miało być inaczej, to ustawodawca w art. 42 par. 1 k.p.a. wskazałby, jak należy rozumieć sformułowanie miejsce pracy, a tak nie czyni. Doręczenie decyzji na adres prowadzonej działalności gospodarczej jest doręczeniem w miejscu pracy, zatem odpowiada warunkom z art. 42 par. 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z 6 lutego 2018 r., sygn. akt II GSK 3186/17).