Miejscem pracy przedsiębiorcy jest jego firma

Wątpliwość związana jest z art. 42 par. 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.), zgodnie z którym pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Jednakże orzecznictwo stoi na stanowisku, że dokonanie doręczenia w miejscu prowadzenia przez osobę fizyczną działalności gospodarczej należy traktować jako miejsce pracy, o którym mowa w art. 42 par. 1 k.p.a. Tak stwierdził NSA w wyroku z 17 kwietnia 2018 r. (sygn. akt II OSK 2663/17). Zdaniem tego sądu miejsce pracy, o którym mowa w art. 42 par. 1 k.p.a., nie może być rozumiane w wąskim zakresie – czyli jako to, w którym zatrudniony jest tylko pracownik. NSA wyjaśnił, że miejsce zamieszkania i miejsce pracy to takie lokalizacje, w których istnieje duże prawdopodobieństwo przebywania adresata pisma, tym samym z nimi wiąże się domniemanie, że pismo zostanie doręczone adresatowi w sposób dający gwarancję zapoznania się z jego treścią, a w konsekwencji ochronę praw w postępowaniu. We współczesnych realiach zakład pracy to nie tylko miejsce najemnej pracy osób, lecz także miejsce, w którym koncentrują się gospodarcze interesy podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Gdyby miało być inaczej, to ustawodawca w art. 42 par. 1 k.p.a. wskazałby, jak należy rozumieć sformułowanie miejsce pracy, a tak nie czyni. Doręczenie decyzji na adres prowadzonej działalności gospodarczej jest doręczeniem w miejscu pracy, zatem odpowiada warunkom z art. 42 par. 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z 6 lutego 2018 r., sygn. akt II GSK 3186/17).

W innym wyroku z 17 kwietnia 2018 r. (sygn. akt II OSK 2663/17) NSA stwierdził, że w postępowaniu administracyjnym pisma kierowane do osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą należy doręczać tak, jak każdej innej osobie fizycznej, zgodnie z dyspozycją art. 42 par. 1–3 k.p.a. Dodał przy tym, że takie doręczenie przesyłki osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w jej zorganizowanym miejscu pracy powinno nastąpić, jeżeli nie do rąk adresata, to do rąk osoby przez niego upoważnionej. ”Przez osobę upoważnioną należy rozumieć każdą osobę, która ze względu na wykonywaną funkcję została regulaminowo, czy tylko zwyczajowo, uprawniona przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą do odbierania korespondencji przychodzącej do siedziby firmy przez tę osobę prowadzonej, która jest jednocześnie miejscem jej pracy„ – wskazał NSA.©℗

Podstawa prawna

Art. 42 par. 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.)