Nowy front, stara broń

Nie sposób wymienić wszystkich zjawisk, które będą wymagały szybkich i skutecznych działań także teraz. Z tych, które interesują nas naturalnie najbardziej w „Prawniku”, wspomnijmy choćby przywrócenie działania sądów i wznowienie biegu terminów. Łatwo zadekretować, trudniej zrobić.

Żeby „rozładować” spiętrzenie spraw, sądy mają pracować na dwie zmiany. I o ile sędziowie i pracownicy sądów mogą się na tę dwuzmianowość przestawić, to już z pełnomocnikami tak łatwo nie będzie. Jeśli trafią im się rozprawy od godz. 7 do 20, to współczuję i im, i klientom, bo adwokat czy radca też człowiek. Rozprawy online. Niestety jestem pewien, że w wielu sądach pojawią się problemy z zapleczem technicznym i kadrami informatycznymi (to chyba najbardziej rozchwytywani na rynku pracownicy, wątpię, by było ich w wymiarze sprawiedliwości wystarczająco wielu, skoro mogą przebierać w ofertach). Społeczeństwo – a więc strony – też nie ma równego dostępu do sprzętu i internetu. Nie bez powodu od lat mówimy o cyfrowo wykluczonych. Rozprawy stacjonarne mają się odbywać w zaostrzonym rygorze higienicznym – oczywiście jak najsłuszniej, bo wszyscy wiemy, że „odmrażanie” bynajmniej nie oznacza wygranej wojny (znowu militarnie!) z koronawirusem. Czy uda się wszędzie zamontować odpowiednie osłony? Mogę tylko mieć nadzieję, że nie zabraknie płynu do dezynfekcji. No i zachowanie dystansu. Z całą pewnością problem pojawi się, gdy przyjdzie przeprowadzić wieloosobową sprawę, choćby karną z kilkunastoma oskarżonymi. A przecież i takie na pewno są akurat na wokandzie. Obyśmy nie usłyszeli z jednej strony o zakażeniach, do których mogło dojść w sądzie, a z drugiej o „nierówności”, bo w jednym sądzie sprawy prowadzić można, a w drugim nie.