Różowe okulary prawników

Nie można zakładać opacznego stosowania prawa". To taka prawnicza odmiana "nic się nie stało, Polacy, nic się nie stało" - usypiająca krytycyzm i wrażliwość. Prawnicze różowe okulary, które hipokryzyjnie usprawiedliwiają nicnierobienie (i jego negatywne skutki): niezajęcie się jakąś kwestią, gdy np. TK prewencyjnie kontroluje konstytucyjność; rezygnację z nowelizacji (gdy problem tkwi w niekompletności regulacji albo dysfunkcjonalności ustawy); brak refleksji, czy w danej sprawie istniejąca rutyna wykładni albo/i praktyka braku lub nieefektywnej kontroli posługiwania się prawem, rzeczywiście mają rację bytu. Ot, choćby Dziennik Gazeta Prawna sygnalizował niedawno rozszerzające, a wygodne dla komorników rozumienie art. 845 par. 2 k.p.c.: czy chodzi w nim o zajęcie "ruchomości znajdujących się we władaniu dłużnika" - w domyśle "wszelkich", czy "ruchomości dłużnika znajdujących się w jego władaniu" - w domyśle będących jego własnością (Piotr Szymaniak, "Licytacja ruchomości: potrzebna inna wykładnia", DGP z 28 maja 2015 r.).